വിശ്വാസമില്ലാത്ത കൂട്ടുകാരൻ 🐻

 

 വിശ്വാസമില്ലാത്ത കൂട്ടുകാരൻ🐻

നാല് കരടികൾ കൂട്ടുകാരായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം അവരിലൊരുത്തൻ ഒരു തേൻകൂട് കണ്ടെത്തി. മുള്ള് നിറഞ്ഞ ഒരു മരത്തിന്റെ കൊമ്പിലാണത് തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നത്. അവർ അതിൽനിന്ന് തേനെടുക്കാൻ ഒരു വഴി കണ്ടെത്തി.

ഏറ്റവും തടിയൻ അടിയിൽ നില്ക്കുക. പിന്നെ തടിക്കൂടുതലുള്ളവൻ താഴെ നില്ക്കുന്നവന്റെ മുതുകിൽ കയറി നില്ക്കുക. അതിലും തടികുറഞ്ഞവൻ രണ്ടാമന്റെ പുറത്ത്.ഏറ്റവും വലുപ്പം കുറഞ്ഞവൻ മൂന്നാമന്റെ മുകളിൽ കയറി തേൻ എടുത്ത് താഴെയെത്തിക്കണം,ഇതായിരുന്നു സൂത്രം.

ആ പദ്ധതിപ്രകാരം ഏറ്റവും തടികൂടിയവന്റെ മുകളിൽ മറ്റ് മൂന്നാളും കയറി. ഏറ്റവും മുകളിലുള്ളവൻ തേനെടുക്കാൻ തുടങ്ങി.

ആ സമയത്ത് ഏറ്റവും അടിയിലുള്ള തടിയന് ഒരു സംശയം. മുകളിൽ നില്ക്കുന്നവൻ തേനെടുത്ത് തന്നെത്താൻ കുടിക്കുകയായിരിക്കുമോ എന്നായിരുന്നു സംശയം.അതിനാൽ തടിയൻകരടി തലയുയർത്തി മേലോട്ട് നോക്കി.പക്ഷേ പുറത്ത് കയറി നില്ക്കുന്ന കരടിയുടെ ശരീരം കാരണം അവന് ഒന്നും കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൻ പതുക്കെ പിന്നോട്ട് നീങ്ങി.

“പൊത്താം- പൊത്താം- പൊത്താം.

മറ്റ് മൂന്ന് കരടികളും നിലംപതിച്ചു. 
ഇങ്ങനെയിരിക്കും തമ്മിൽത്തമ്മിൽ വിശ്വാസമില്ലാത്ത കൂട്ടുകാർ ഒന്നിച്ച് ഒരു കാര്യം നടത്താൻ ഇറങ്ങിത്തിരിച്ചാൽ.

ആർക്കും ഗുണമുണ്ടാവില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല അപകടവും വന്നുപെടും.

കിണറ്റിൽ വീണ അമ്പിളി 🌝🌜

 

 ***കിണറ്റിൽ വീണ അമ്പിളി***🌝🌜

"വിഡ്ഢിനാട്' എന്നൊരു നാട്ടിൽ ഒരു പടുവിഡ്ഢിയുണ്ടായിരുന്നു.
പൗർണമിനാളിൽ ഒരു രാത്രി പടുവിഡ്ഢി വെള്ളംകോരാൻ കിണറ്റിൻകരയിൽ ചെന്നു. ബക്കറ്റെടുത്ത് കിണറ്റിലേക്ക് ഇടാൻ നേരത്ത് അയാൾ കിണറ്റിൽ വീണുകിടക്കുന്ന അമ്പിളിയമ്മാവനെ കണ്ടു. അമ്പിളിയമ്മാവൻ കിണറ്റിൽ വെള്ളത്തിൽക്കിടന്ന്‌ വിറയ്ക്കുകയാണ്.

പടുവിഡ്ഢി വിഡ്ഢിനാട്ടിലെ വിഡ്ഢിപ്രമുഖരെയെല്ലാം വിളിച്ചുവരുത്തി.
അവർ ഉടനെ ഒരു പാതാളക്കരണ്ടി കൊണ്ടുവന്നു. അത് കയറിൽ കെട്ടി കിണറ്റിലിറക്കി.
പാതാളക്കരണ്ടി ഒരു പാറയിൽ ഉടക്കി. അമ്പിളിയമ്മാവൻ പാതാളക്കരണ്ടിയിൽ ഉടക്കിയെന്ന് പറഞ്ഞ് ആ വിഡ്ഢി പ്രമുഖരെല്ലാവരും ചേർന്ന് കയറിൽ പിടിച്ച് വലി തുടങ്ങി.വലിയുടെ ശക്തികൊണ്ട് കയറ് പൊട്ടി വിഡ്ഢിപ്രമുരും പടുവിഡ്ഢിയുമെല്ലാം മലർന്നടിച്ച് വീണു.

“കയറു പൊട്ടിയാലെന്താ? അമ്പിളിയമ്മാവൻ കിണറ്റിൽ നിന്ന് മാനത്തെത്തിയല്ലോ,” മലർന്ന് വീണപ്പോൾ മാനത്ത് നില്ക്കുന്ന അമ്പിളിയെ നോക്കി പടുവിഡ്ഢി പറഞ്ഞു. മറ്റു വിഡ്ഢിപ്രമുഖരും അത് ശരിവെച്ചു.

കിണറ്റിൽ അവർകണ്ടത് അമ്പിളിയമ്മാവന്റെ നിഴലാണെന്നും, അമ്പിളി ആകാശത്തുതന്നെ നില്ക്കുകയായിരുന്നുവെന്നും അപ്പോഴും അവർക്ക് മനസിലായില്ല.

മിടുക്കനായിത്തീർന്ന മണ്ടൻ കുഞ്ചു|malayalam kathakal

മിടുക്കനായിത്തീർന്ന മണ്ടൻ കുഞ്ചു

പണ്ട് കുട്ടികളെല്ലാം ഗുരുവിന്റെ വീട്ടിൽ താമസിച്ചാണ് പഠിച്ചിരുന്നത്. ദീർഘ കാലത്തെ പരിശീലനം കഴിഞ്ഞ് വിദ്യാർഥികൾ ഗുരുവിന് ദക്ഷിണ നല്കി പിരിഞ്ഞുപോകും.

അങ്ങനെ ഒരു സംഘം ശിഷ്യന്മാർക്ക്‌ ഗുരുവിനോട് വിടപറയാൻ സമയമായി. പത്തുപേരായിരുന്നു ശിഷ്യന്മാർ. അവരിൽ ഒമ്പതുപേരും സന്തോഷ ത്തോടെ തിരിച്ചുപോയി.പക്ഷേ പത്താമനായ മണ്ടൻ കുഞ്ചു മാത്രം ഗുരുവിനുമുന്നിൽ സങ്കടപ്പെട്ട് നിലകൊണ്ടു.

"എന്താ കുഞ്ചു, നീ നില്ക്കുന്നത്?' ഗുരു ചോദിച്ചു.അപ്പോൾ കുഞ്ചു പറഞ്ഞു “ഗുരോ, എനിക്ക് ബുദ്ധിയില്ല,സൗന്ദര്യമില്ല,ധനമില്ല,എനിക്കൊന്നുമില്ല.”ശിഷ്യന്റെ ഈ സങ്കടം പറച്ചിൽ കേട്ടപ്പോൾ ഗുരുപറഞ്ഞു: “നിനക്ക് ഒന്നുമില്ലെങ്കിൽ നീ നിന്റെ രണ്ടു കണ്ണുകളും ചുഴന്ന് എനിക്കു തരൂ. ഞാൻ നിനക്ക് ആയിരം സ്വർണ്ണ നാണയങ്ങൾ തരാം

.'“അയ്യോ, ഗുരോ! ലക്ഷം സ്വർണനാണയങ്ങൾ തരാമെന്ന് പറഞ്ഞാലും എന്റെ കണ്ണ് ഞാൻ ആർക്കും കൊടുക്കില്ല.”കുഞ്ചു പറഞ്ഞു.“നിന്റെ കണ്ണിന് ലക്ഷം സ്വർണനാണയത്തേക്കാൾ വിലയുണ്ടെങ്കിൽ നിന്റെ കൈകൾക്കും കാലുകൾക്കും ഹൃദയത്തിനും തലച്ചോറിനുമെല്ലാം എന്തുമാത്രം വിലയുണ്ടാകും.ഒന്നുചിന്തിച്ചു നോക്കൂ!' ഗുരു കുഞ്ചുവിനോട് ചോദിച്ചു.


ഗുരുവിന്റെ ചോദ്യം കേട്ട കുഞ്ചുവിന് തന്റെ വിലബോധ്യമായി. അതോടെ അവന്റെ സങ്കടമെല്ലാം മാറി.അങ്ങനെ മണ്ടൻ കുഞ്ചു പരിശ്രമംവഴി മിടുക്കൻ കുഞ്ചുവായിത്തീർന്നു.




കടപ്പാട് :- ജോർജ് ഇമ്മട്ടി