കുട്ടികൾക്കുള്ള 10 ധാർമ്മിക പാഠങ്ങളുള്ള ചെറുകഥകൾ

 1.മുയലും ആമയും 

ഒരിക്കൽ ഒരു മുയൽ ആമയുമായി ചങ്ങാത്തത്തിലായി. ഒരു ദിവസം, അവൻ ആമയെ ഓട്ട മത്സരത്തിന് വെല്ലുവിളിച്ചു. ആമ എത്ര സാവധാനത്തിലാണ് പോകുന്നതെന്ന് കണ്ട മുയൽ, താൻ ഇതിൽ എളുപ്പത്തിൽ വിജയിക്കുമെന്ന് കരുതി. അങ്ങനെ ആമ ഓട്ടം തുടരുന്നതിനിടയിൽ അവൻ ഒരു മയക്കം എടുത്തു. മുയൽ ഉണർന്നപ്പോൾ, ആമ ഇതിനകം ഫിനിഷിംഗ് ലൈനിലെത്തിയതായി കണ്ടു. അവൻ ഉറങ്ങുന്ന തിരക്കിലായിരിക്കെ ആമ ഓട്ടമത്സരത്തിൽ വിജയിച്ചു.

  കഥയുടെ ഗുണപാഠം:

ഈ കഥയിൽ നിന്ന് നമുക്ക് പഠിക്കാൻ കഴിയുന്ന രണ്ട് ധാർമ്മിക പാഠങ്ങളുണ്ട്. അമിത ആത്മവിശ്വാസം ചിലപ്പോൾ നിങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുമെന്ന് മുയൽ പഠിപ്പിക്കുന്നു. സ്ഥിരോത്സാഹത്തിന്റെ ശക്തിയെക്കുറിച്ച് ആമ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുമ്പോൾ. എല്ലാ സാധ്യതകളും നിങ്ങൾക്കെതിരെ അടുക്കിയാലും, ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കരുത്. ചില സമയങ്ങളിൽ ജീവിതം ആരാണ് ഏറ്റവും വേഗതയേറിയതും ശക്തനും എന്നതിനെക്കുറിച്ചല്ല, ആരാണ് ഏറ്റവും സ്ഥിരതയുള്ളത് എന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ്.    

           
 2.  നായയും അസ്ഥിയും 

ഒരിടത്ത് രാവും പകലും ഭക്ഷണത്തിനായി തെരുവിൽ അലഞ്ഞ ഒരു നായ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, അവൻ ഒരു വലിയ ചീഞ്ഞ അസ്ഥി കണ്ടെത്തി, ഉടൻ തന്നെ അത് തന്റെ വായ്ക്കിടയിൽ പിടിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ, അവൻ ഒരു നദി മുറിച്ചുകടക്കുമ്പോൾ, വായിൽ എല്ലുമുള്ള മറ്റൊരു നായയെ കണ്ടു. തനിക്കും ആ അസ്ഥി വേണം. എന്നാൽ വായ തുറന്നപ്പോൾ കടിച്ച എല്ലു നദിയിൽ വീണു മുങ്ങി. അന്ന് രാത്രി പട്ടിണി കിടന്ന് വീട്ടിലേക്ക് പോയി.

കഥയുടെ ഗുണപാഠം:

മറ്റുള്ളവർക്ക് ഉള്ളതിൽ നമ്മൾ എപ്പോഴും അസൂയപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ, അത്യാഗ്രഹിയായ നായയെപ്പോലെ നമുക്ക് ഇതിനകം ഉള്ളത് നഷ്ടപ്പെടും.

3. ദാഹിക്കുന്ന കാക്ക 

ദാഹിച്ചു വലഞ്ഞ ഒരു കാക്ക വെള്ളം തേടി അലയുകയായിരുന്നു. കുറേ ദൂരം പറന്നപ്പോൾ പാതി വെള്ളം നിറച്ച ഒരു പാത്രം കാക്ക കണ്ടു. അവൻ അതിൽ നിന്ന് കുടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷേ അവന്റെ കൊക്കിന് ഉള്ളിലെ വെള്ളത്തിലേക്ക് എത്താൻ പര്യാപ്തമായിരുന്നില്ല. അപ്പോൾ അവൻ നിലത്ത് ഉരുളൻ കല്ലുകൾ കണ്ടു, അവ ഓരോന്നായി കൊത്തി കലത്തിൽ ഇട്ടു , വെള്ളം വക്കോളം ഉയരുന്നതുവരെ അവൻ ഇത് തുടർന്നു . ഉയർന്നുവന്ന വെള്ളം തിടുക്കത്തിൽ കുടിച്ച് കാക്ക ദാഹം ശമിപ്പിച്ചു.

കഥയുടെ ഗുണപാഠം:

ഒരു ഇഷ്ടം ഉണ്ടെങ്കിൽ, ഒരു വഴിയുണ്ട്. എല്ലാ പ്രശ്‌നങ്ങൾക്കും ഒരു പരിഹാരമുണ്ട്, നമ്മൾ വേണ്ടത്ര കഠിനമായി നോക്കുകയും ഉപേക്ഷിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ.

4.  മടിയൻ ജോൺ

 

വളരെ മടിയനായ ജോൺ എന്ന ഒരു ആൺകുട്ടി ഉണ്ടായിരുന്നു, അയാൾക്ക് വസ്ത്രം മാറാൻ പോലും മെനക്കെടാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഒരു ദിവസം, അവരുടെ മുറ്റത്തെ ആപ്പിൾ മരത്തിൽ നിറയെ പഴങ്ങൾ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു. കുറച്ച് ആപ്പിൾ കഴിക്കാൻ അയാൾ ആഗ്രഹിച്ചു, പക്ഷേ മരത്തിൽ കയറാനും പഴങ്ങൾ എടുക്കാനും അയാൾക്ക് മടിയായിരുന്നു. അങ്ങനെ അവൻ മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ കിടന്ന് പഴങ്ങൾ കൊഴിയുന്നത് വരെ കാത്തിരുന്നു. ജോൺ വളരെ വിശക്കുന്നതുവരെ കാത്തിരുന്നു, പക്ഷേ ആപ്പിൾ ഒരിക്കലും വീണില്ല.

കഥയുടെ ഗുണപാഠം:

മടി നിങ്ങളെ എവിടേയും എത്തിക്കില്ല. നിങ്ങൾക്ക് എന്തെങ്കിലും വേണമെങ്കിൽ, അതിനായി നിങ്ങൾ കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യണം.

5.കുറുക്കനും മുന്തിരിയും

ഒരിക്കൽ വിശന്നുവലഞ്ഞ ഒരു കുറുക്കൻ ഒരു മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിൽ ഇടറിവീണു. കുലയിൽ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ചീഞ്ഞ മുന്തിരിപ്പഴം കണ്ടപ്പോൾ കുറുക്കൻ തുള്ളിച്ചാടി. എന്നാൽ എത്ര ഉയരത്തിൽ ചാടിയിട്ടും അയാൾക്ക് അതിലേക്ക് എത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ പുളിച്ചതായിരിക്കും എന്ന് സ്വയം പറഞ്ഞു പോയി. അന്ന് രാത്രി വെറുംവയറ്റിൽ ഉറങ്ങേണ്ടി വന്നു.

കഥയുടെ ഗുണപാഠം:
കുറുക്കനെപ്പോലെ പെരുമാറുന്ന പ്രവണതയുള്ളവരാണ് നമ്മളിൽ പലരും. നമുക്ക് എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിലും അത് നേടുന്നത് വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടാണെന്ന് തോന്നുമ്പോൾ, ഞങ്ങൾ ഒഴികഴിവുകൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു. അതിനായി കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യുന്നതിനുപകരം അത് അത്ര മികച്ചതല്ലെന്ന് ഞങ്ങൾ സ്വയം പറയുന്നു.

6. ഉറുമ്പും പുൽച്ചാടിയും

ഉറുമ്പും പുൽച്ചാടിയും നല്ല സുഹൃത്തുക്കളായിരുന്നു. വേനൽക്കാലത്ത്, ഉറുമ്പ് തന്റെ സംഭരണം ഭക്ഷണം കൊണ്ട് നിറയ്ക്കാൻ കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യുന്നു. വെട്ടുക്കിളി നല്ല കാലാവസ്ഥ ആസ്വദിച്ച് ദിവസം മുഴുവൻ കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ. ശീതകാലം വന്നപ്പോൾ, ഉറുമ്പ് വേനൽക്കാലത്ത് അവൻ സംഭരിച്ച ഭക്ഷണത്താൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് അവന്റെ വീട്ടിൽ സുഖമായി കിടന്നു. വെട്ടുകിളി തന്റെ വീട്ടിലായിരിക്കുമ്പോൾ, വിശപ്പും മരവിച്ചു. അവൻ ഉറുമ്പിനോട് ഭക്ഷണം ചോദിച്ചു, ഉറുമ്പ് കുറച്ച് കൊടുത്തു. എന്നാൽ ശീതകാലം മുഴുവൻ നീണ്ടുനിൽക്കാൻ ഇത് പര്യാപ്തമായിരുന്നില്ല. അവൻ ഉറുമ്പിനോട് വീണ്ടും ചോദിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, രണ്ടാമൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: “എനിക്ക് ക്ഷമിക്കണം സുഹൃത്തേ, പക്ഷേ എന്റെ ഭക്ഷണം എന്റെ കുടുംബത്തിന് ശൈത്യകാലാവസാനം വരെ മതിയാകും. കൂടുതൽ തന്നാൽ ഞങ്ങളും പട്ടിണി കിടക്കും. ശീതകാലത്തിനായി തയ്യാറെടുക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് വേനൽക്കാലം മുഴുവൻ ഉണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ നിങ്ങൾ പകരം കളിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തു.

കഥയുടെ ഗുണപാഠം: 

ശീതകാലം, ഈ കഥയിൽ, ഭക്ഷണവും വിഭവങ്ങളും കുറവുള്ള നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ ഒരു സമയത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. വേനൽക്കാലം എല്ലാം സമൃദ്ധമായ സമയമാണ്. അതിനാൽ, നിങ്ങൾക്ക് ഇപ്പോൾ ധാരാളം ഉണ്ടെങ്കിൽ, ശൈത്യകാലത്തേക്ക് കുറച്ച് ലാഭിക്കുക.

7.ചെന്നായ് കരഞ്ഞ കുട്ടി 

തന്ത്രങ്ങൾ കളിക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു ഇടയ ബാലനുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, അവൻ കന്നുകാലികളെ നിരീക്ഷിക്കുമ്പോൾ, കുട്ടി ഒരു തന്ത്രം കളിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു, “ചെന്നായ! ചെന്നായ!". കേട്ടറിഞ്ഞവർ അവനെ സഹായിക്കാൻ ഓടിയെത്തി. എന്നാൽ ചെന്നായ ഇല്ലെന്നും കുട്ടി തങ്ങളെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നതായും കണ്ടപ്പോൾ അവർ നിരാശരായി. അടുത്ത ദിവസം, അവൻ അത് വീണ്ടും ചെയ്തു, ആളുകൾ അവനെ സഹായിക്കാൻ ഓടിയെത്തി, ഒരിക്കൽ കൂടി നിരാശനായി. മൂന്നാം ദിവസം, ഒരു ചെന്നായ തന്റെ ആടുകളിൽ ഒന്നിനെ വിഴുങ്ങുന്നത് കണ്ട കുട്ടി സഹായത്തിനായി നിലവിളിച്ചു. എന്നാൽ ഇത് കേട്ട ആളുകൾ കരുതിയത് ഇത് കുട്ടിയുടെ മറ്റൊരു തമാശയാണെന്നാണ്, അതിനാൽ ആരും അവനെ സഹായിക്കാൻ എത്തിയില്ല. അന്ന് ആ കുട്ടിക്ക് തന്റെ ആടുകളിൽ ചിലത് ചെന്നായയ്ക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടു.

കഥയുടെ ഗുണപാഠം: 

നിങ്ങൾ എപ്പോഴും കള്ളം പറയുകയും മറ്റുള്ളവരെ വഞ്ചിക്കുകയും ചെയ്താൽ, നിങ്ങളെ ആരും വിശ്വസിക്കാത്ത ഒരു കാലം വരും.

8. വൃത്തികെട്ട താറാവ് കുഞ്ഞ് 

ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ജനപ്രിയമായ യക്ഷിക്കഥകളിൽ ഒന്നായതിനാൽ നമ്മളിൽ ഭൂരിഭാഗവും ഈ കഥയെക്കുറിച്ച് കേട്ടിരിക്കാം. ജനിച്ച നിമിഷം മുതൽ എല്ലായ്‌പ്പോഴും തന്റെ സഹോദരങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി തോന്നിയ ഒരു താറാവിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയാണ് കഥ. ബാക്കിയുള്ളവരെപ്പോലെ തോന്നാത്തതിനാൽ അവനെ എപ്പോഴും തിരഞ്ഞെടുത്തു. ഒരു ദിവസം, അവൻ മതിയാക്കി താൻ വളർന്ന കുളത്തിൽ നിന്ന് ഓടിപ്പോയി. തന്നെ സ്വീകരിക്കുന്ന ഒരു കുടുംബത്തെ തേടി അയാൾ അടുത്തും ദൂരത്തും അലഞ്ഞു. മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി, ഋതുക്കൾ മാറി, പക്ഷേ അവൻ പോകുന്നിടത്തെല്ലാം ആർക്കും അവനെ ആവശ്യമില്ല, കാരണം അവൻ ഒരു വൃത്തികെട്ട താറാവ് ആയിരുന്നു. അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം അദ്ദേഹം ഹംസങ്ങളുടെ ഒരു കുടുംബത്തെ കണ്ടു. അവരെ നോക്കിയപ്പോൾ, തന്റേതെന്ന് വിളിക്കാൻ ഒരു കുടുംബത്തെ അന്വേഷിച്ച് ചെലവഴിച്ച മാസങ്ങളിൽ, അവൻ ഒരു സുന്ദരിയായ ഹംസമായി വളർന്നുവെന്ന് അയാൾക്ക് മനസ്സിലായി. അവൻ ഒരു താറാവല്ല, ഹംസമായതിനാൽ അവൻ ഒരിക്കലും തന്റെ മറ്റ് സഹോദരങ്ങളെപ്പോലെ കാണാത്തത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് ഇപ്പോൾ അയാൾക്ക് മനസ്സിലായി.

കഥയുടെ ഗുണപാഠം:

മറ്റുള്ളവരുടെ ശാരീരിക രൂപത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി അവരെ വിലയിരുത്താൻ നാം തിടുക്കം കൂട്ടരുത്. സൗന്ദര്യത്തിന്റെ സാമൂഹിക നിർവചനങ്ങൾക്ക് യോജിച്ചതല്ലാത്തതുകൊണ്ട് അവർ വൃത്തികെട്ടവരാണെന്ന് അർത്ഥമാക്കുന്നില്ല. നമ്മൾ ഓരോരുത്തരും അവരുടേതായ തനതായ രീതിയിൽ സുന്ദരികളാണ്, ആ വ്യക്തിത്വം നാം അംഗീകരിക്കുകയും ആഘോഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സമയമാണിത്.

9.സിംഹവും പാവപ്പെട്ട അടിമയും 

ഒരിക്കൽ യജമാനനാൽ ക്രൂരമായി പെരുമാറിയ ഒരു അടിമയുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, അയാൾക്ക് അത് എടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, രക്ഷപ്പെടാൻ കാട്ടിലേക്ക് ഓടി. കൈകാലിലെ മുള്ള് കാരണം നടക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു സിംഹത്തെ അവൻ അവിടെ വെച്ച് കണ്ടു. അവൻ ഭയന്നെങ്കിലും, അടിമ ധൈര്യം സംഭരിച്ച് സിംഹത്തിന്റെ കാലിലെ മുള്ള് പുറത്തെടുത്തു. സിംഹം മുള്ളിൽ നിന്ന് മുക്തമായപ്പോൾ, അവൻ കാട്ടിലേക്ക് ഓടി, അടിമയെ ഉപദ്രവിച്ചില്ല. കുറച്ച് സമയത്തിന് ശേഷം, അടിമയെ അവന്റെ യജമാനൻ ചില മൃഗങ്ങൾക്കൊപ്പം കാട്ടിൽ നിന്ന് പിടികൂടി. അപ്പോൾ യജമാനൻ അടിമയെ സിംഹത്തിന്റെ ഗുഹയിൽ എറിയാൻ ഉത്തരവിട്ടു. സിംഹത്തെ കണ്ടപ്പോൾ, താൻ കാട്ടിൽ സഹായിച്ച അതേ സിംഹമാണെന്ന് അടിമ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അടിമക്ക് പരിക്കേൽക്കാതെ ഗുഹയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ കഴിഞ്ഞു, അവൻ മറ്റെല്ലാ മൃഗങ്ങളെയും മോചിപ്പിച്ചു.

കഥയുടെ ഗുണപാഠം:

നിങ്ങൾ ചെയ്ത നന്മകൾ എപ്പോഴും നിങ്ങളിലേക്ക് തിരിച്ചുവരാനുള്ള വഴിയുണ്ടാകും. അതിനാൽ നല്ല കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുക, മറ്റുള്ളവരോട് ദയ കാണിക്കുക, ലോകം നിങ്ങളോട് ദയ കാണിക്കും.

10. ആനയും ഉറുമ്പും

ചെറിയ മൃഗങ്ങളെ എപ്പോഴും ഉപദ്രവിക്കുന്ന അഭിമാനിയായ ഒരു ആന ഉണ്ടായിരുന്നു. വീടിനടുത്തുള്ള ഉറുമ്പിൽ ചെന്ന് ഉറുമ്പുകൾക്ക് നേരെ വെള്ളം തളിക്കും. വലിപ്പമുള്ള ഉറുമ്പുകൾക്ക് കരയുകയല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ആന വെറുതെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഉറുമ്പുകളെ തകർത്ത് കൊല്ലുമെന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തി. ഒരു ദിവസം ഉറുമ്പുകൾ മതിയാക്കി ആനയെ ഒരു പാഠം പഠിപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അവർ നേരെ ആനയുടെ തുമ്പിക്കൈയിൽ കയറി കടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആനയ്ക്ക് വേദനകൊണ്ട് കരയാൻ മാത്രമേ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ. അവൻ തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലാക്കി ഉറുമ്പുകളോടും താൻ ഉപദ്രവിച്ച എല്ലാ മൃഗങ്ങളോടും ക്ഷമാപണം നടത്തി.

കഥയുടെ ഗുണപാഠം:

എളിമയോടെ എല്ലാവരോടും ദയയോടെ പെരുമാറുക. നിങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരെക്കാൾ ശക്തനാണെന്ന് നിങ്ങൾ കരുതുന്നുവെങ്കിൽ, അവരെ ഉപദ്രവിക്കുന്നതിന് പകരം അവരെ സംരക്ഷിക്കാൻ നിങ്ങളുടെ ശക്തി ഉപയോഗിക്കുക.

3 സാരോപദേശ കഥകൾ

1.വിജയിക്കാനുള്ള വഴി

പണ്ടൊരു നാട്ടിൽ ഒരു ധനികനായ മനുഷ്യന് അസഹ്യമായ കണ്ണ് വേദന ഉണ്ടായി. അദ്ദേഹം പല ഡോക്ടർമാരെയും കാണിച്ചിട്ടും അസുഖത്തിന് ഒരു കുറവും വന്നില്ല . കുറെ മരുന്നുകൾ കഴിച്ചെങ്കിലും വേദനക്ക് ഒട്ടും കുറവ് വന്നില്ല. ദിവസം ചെല്ലുംതോറും വേദന കൂടി വന്നു. അങ്ങനെ ഒരു നാൾ ഇത്തരം അസുഖങ്ങൾ ചികിൽസിക്കുന്ന ഒരു സന്യാസിയുടെ അടുക്കൽ എത്തി തന്റെ അസുഖത്തിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞു. സന്യാസിക്ക് അസുഖത്തിന്റെ കാര്യം മനസ്സിലാവുകയും ചെയ്തു

അദ്ദേഹം അയാളോട് പറഞ്ഞു , “നിങ്ങൾ ഇനി കുറച്ചു നാളത്തേക്ക് പച്ച നിറങ്ങളിലേക്കു മാത്രമേ നോക്കാവു. വേറെ ഒരു നിറങ്ങളിലും നോക്കരുത്. “

ഇത് കേട്ട് ആ മനുഷ്യൻ വളരെ ആശ്ചര്യത്തോടെ വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങി. ഇതെന്തൊരു വിചിത്രമായ ചികിത്സ എന്നയാൾക്ക് തോന്നി. എങ്കിലും തന്റെ കണ്ണിനു വേദന എങ്ങനെ എങ്കിലും കുറയണമെന്നു വിചാരിച്ചു അങ്ങനെ ചെയ്യാം എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു.

വീട്ടിൽ ചെന്ന അയാൾ ആ വീട് മുഴുവൻ പച്ച നിറമാക്കി, വീട്ടിൽ ഉള്ള സാധനങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ നോക്കുന്ന സാധനങ്ങൾ എല്ലാം പച്ച നിറമാക്കി. അങ്ങനെ ആ ചികിത്സ തുടങ്ങി കുറച്ചു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആ സന്യാസി അയാളുടെ വീട്ടിൽ എത്തി. അപ്പോൾ അവിടെ ഉള്ള വീടും, സാധനങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ എല്ലാം പച്ച നിറമാക്കിയത് കണ്ടു അതിശയിച്ചു . അദ്ദേഹം അയാളുടെ അടുക്കൽ ചെന്ന് ഇവിടെ മുഴുവൻ പച്ച നിറമാക്കിയതിനെ കുറിച്ച് ചോദിച്ചു.

അപ്പോൾ അയാൾ പറഞ്ഞു, ” അങ്ങ് അല്ലെ പറഞ്ഞത് പച്ച നിറം മാത്രമേ കുറച്ചു നാൾ നോക്കാവു, അതിനാൽ നോക്കുന്ന ഭാഗം എല്ലാം ഞാൻ പച്ച നിറം അടിച്ചു”.

അപ്പോൾ ആ സന്യാസി പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു ,” നിങ്ങൾക്കു ഈ ലോകം മുഴുവൻ പച്ച നിറം ആക്കി മാറ്റാൻ കഴിയുമോ?.എല്ലായിടവും പച്ച നിറമാക്കുന്നതിലും ഭേദം നിങ്ങൾക്കു വെറും ഒരു പച്ച ഗ്ലാസ്സുള്ള കണ്ണട വാങ്ങി വച്ചാൽ മതിയായിരുന്നില്ലേ . ആ കണ്ണടക്കു പകരം ഇത്രെയും പണം ചിലവാക്കി പച്ച നിറം ആക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നോ ?. “

തുടർന്ന് ആ സന്യാസി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു, ” ഈ ലോകമോ , ലോകത്തിന്റെ രൂപമോ മുഴുവൻ നമ്മുടെ രീതിയിൽ ആക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതു വിഢിത്തരമാണ്. പകരം സ്വയം മാറുയാണ് വേണ്ടത്. നമ്മുടെ കാഴ്ചപ്പാട് ആണ് മാറേണ്ടത് . നമ്മുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ കൂടി നോക്കുമ്പോൾ ലോകം നമ്മുടെ മുൻപിൽ നമ്മൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പോലെ തെളിഞ്ഞു കാണാം.”ഇത് പലപ്പോഴും എല്ലാവർക്കും ബാധകമാണ്, നമ്മുടെ കാഴ്‌ച്ചപ്പാടൊന്ന് മാറ്റി പ്രവർത്തിച്ചു നോക്കൂ പല കാര്യങ്ങൾക്കും പരിഹാരം കിട്ടും.

2.സുഹൃത്തുക്കളും പണവും

പണ്ടൊരു ഗ്രാമത്തിൽ റാം എന്നും രാജ് എന്നും പേരായ രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ സുഹൃത്തുക്കൾ മാത്രമല്ല കച്ചവടത്തിൽ പങ്കാളികളുമായിരുന്നു. അവരുടെ കച്ചവടം അനുദിനം വളർന്നുവന്നു. റാം ബുദ്ധിമാനും, കഠിനാദ്ധ്വാനിയും ആയിരുന്നു. എന്നാൽ രാജ് തീർത്തും അലസനും, അവരുടെ പ്രശസ്തി ദൂരദേശങ്ങളിലേക്ക് പോലും പരന്നു. മറ്റ് കച്ചവടക്കാർ വിദൂരങ്ങളിലേക്ക് പോലും അവരെ ക്ഷണിച്ച് തുടങ്ങി.

ഇങ്ങനെയുള്ള വിദൂരനാടുകളിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കുകയും വളരെയധികം ധനം
സമ്പാദിച്ച് മടങ്ങുകയും പതിവായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ റാം രാജിനോട് പറഞ്ഞു. “പ്രിയ സുഹൃത്തേ, നാം വളരെയധികം പണം സമ്പാദിച്ചിട്ടുണ്ട്. നാം ദൂരെ ദേശങ്ങളിലൊക്കെ പോകുമ്പോൾ ആ പണം സുരക്ഷിതമായി എവിടെയെങ്കിലും സൂക്ഷിച്ച് വയ്ക്കേണ്ടേ?”റാം പറഞ്ഞു. “അത് ശരിയാണ്.

രാജ് പറഞ്ഞു, “ക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുള്ള ആൽമരത്തിനടിയിൽ ഒരു കുഴിയെടുത്ത് പണം നമുക്കവിടെ സൂക്ഷിക്കാം. എന്നിട്ട് യാത്ര പോകാം. ക്ഷേത്രത്തിനരികിൽ നിന്ന് മോഷ്ടിക്കുവാൻ ആരും ധൈര്യപ്പെടുകയില്ല. നാം മടങ്ങി വരുന്നതുവരെ നമ്മുടെ പണം സുരക്ഷിതമായിരിക്കും.” രാജിന്റെ ഉപദേശപ്രകാരം അവർ അങ്ങനെതന്നെ ചെയ്യുകയും, യാത്ര പുറപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഏതാനും ആഴ്ചകൾക്ക് ശേഷം മടങ്ങിയെത്തിയ അവർ പണം എടുക്കുവാനായി കുഴിയിൽ പരതിനോക്കി, പണം കാണാനില്ല. രണ്ടുപേരും ഞെട്ടിപ്പോയി.

വിഷയം പഞ്ചായത്ത് മുൻപാകെ ഹാജരാക്കി. റാം പറഞ്ഞു, “ബഹുമാന്യനായ പഞ്ചായത്ത് മുഖ്യൻ, മരത്തിനടിയിൽ പണം ഒളിപ്പിച്ചത് എനിക്കും രാജിനും മാത്രം അറിയാവുന്ന കാര്യമാണ്. ഇപ്പോൾ പണം കാണാനില്ല. ദയവായി ഇതന്വേഷിച്ച് നീതി നടപ്പാക്കിയാലും.

രാജ് പറഞ്ഞു, “ഞാൻ പണം മോഷ്ടിച്ചിട്ടില്ല, പ്രഭോ, ഈ മരം എനിക്കുവേണ്ടി സാക്ഷി പറയും. അയാൾ മരത്തിന് നേരെ തിരിഞ്ഞ് ആവശ്യപ്പെട്ടു.

“അല്ലയോ വൃക്ഷമേ, സത്യം പറഞ്ഞാലും.' മരത്തിനുള്ളിൽ നിന്നും ഒരു ശബ്ദം പുറത്തേക്ക് വന്നു. “പ്രഭോ, റാം ആണ് കളവ് നടത്തിയത്. അവൻ തന്നെ പണം മോഷ്ടിച്ചിട്ട്, ചതിക്കുകയാണ്. സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ട പഞ്ചായത്തിലെ ആൾക്കാർ അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി. റാം കുറ്റവാളിയാണെന്ന് ഉറപ്പിക്കുവാൻ അവർ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് റാം കത്തികൊണ്ടിരുന്ന ഒരു വിറകു കമ്പെടുത്ത് പാതിയുണങ്ങിയ മരത്തിന് തീ കൊളുത്തിയത്. ഉടൻ മരത്തിന്റെ പൊള്ളയായ ശിഖിരത്തിൽ നിന്നും ഒരാൾ പുറത്തേക്ക് ചാടി. ഗ്രാമവാസികൾ അയാളെ കയ്യോടെ പിടികൂടി നോക്കുമ്പോൾ നിൽക്കുന്നു രാജിന്റെ അച്ഛൻ.

യഥാർത്ഥ പ്രതിയെ എല്ലാവർക്കും മനസ്സിലായി. പഞ്ചായത്തിലെ അധികാരികൾ രാജിന്റെ പണം കണ്ട് കെട്ടുകയും അത് റാമിന് കൈമാറുകയും ചെയ്തു. റാം തന്റെ വിഹിതം മാത്രം എടുത്തിട്ട് ബാക്കി രാജിന് തന്നെ മടക്കി നൽകി. റാമിന്റെ

ധർമ്മബോധത്തെ എല്ലാവരും വാഴ്ത്തി പറഞ്ഞു.

ഗുണപാഠം:

സത്യം ജയിക്കുന്നു.

3.ശരിയും തെറ്റും

യുക്തിവൈഭവവും നർമ്മബോധവും കൊണ്ടു അക്ബർ ചക്രവർത്തിയുടെ സന്തത സഹചാരി യായിത്തീർന്ന ആളാണ്‌ വീർബൽ.

ഒരു ദിവസം പരിവാരങ്ങളോടൊപ്പം സായാന സവാരിയ്ക്കിറങ്ങിയ ചക്രവർത്തി വീർബലിനോട് ഒരു ചോദ്യമുന്നയിച്ചു. ഒരിയ്ക്കലും ശരിയുത്തരം കാണാൻ കഴിയാത്ത ഒരു ചോദ്യമെന്ന നിലയ്ക്ക് തന്നെ അദ്ദേഹം വീർബലിനോടു ചോദിച്ചു:
“വീർബൽ, ശരിയും തെറ്റും തമ്മിൽ എത അകലെയാണ് നിലകൊള്ളുന്നതെന്ന് പറയാമോ?
ചക്രവർത്തിയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് വീർബൽ ഒന്നു ചിരിച്ചു.
“ചിരിക്കുകയൊന്നും വേണ്ട. ഉത്തരം അറിയില്ലെങ്കിൽ ഇല്ലെന്നു തന്നെ പറഞ്ഞോളു.

വീർബൽ ശരിയ്ക്കും തന്റെ ചോദ്യത്തിനു മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി എന്നാണ് അക്ബർ ചിന്തിച്ചത്. പക്ഷേ വീർബൽ ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ചു നില്ക്കാതെ മറുപടി നൽകി.

“പ്രഭോ! ശരിയും തെറ്റും തമ്മിൽ വെറും നാല് വിരലിന്റെ അകലം മാത്രമേയുള്ളൂ.

 “എന്താ വീർബൽ വിഡ്ഢിത്തം പറയുന്നത്. “വിഡ്ഢിത്തമല്ല; ചെവിയും കണ്ണും തമ്മിൽ നാലു വിരലിന്റെ അകലം മാത്രമാണ്.

“തെറ്റും ശരിയും ചെവിയും കണ്ണുമായിട്ടെന്താ ബന്ധം?
ചക്രവർത്തിയുടെ സംശയത്തോടെയുള്ള ചോദ്യത്തിന് വീരബൽ എന്തു പറഞ്ഞെന്നോ
“പ്രഭോ! ചെവി കേൾക്കുന്നത് തെറ്റാവാം. എന്നാൽ കണ്ണുകാണുന്നത് എപ്പോഴും ശരിതന്നെയായിരിക്കും. അതുകൊണ്ടാണ് ശരിയും തെറ്റും
തമ്മിലുള്ള അകലം വെറും നാലു വിരലിന്റെ അകലം മാത്രമാണെന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞത്.
ചക്രവർത്തിക്ക് വീർബലിന്റെ ബുദ്ധിസാമർത്ഥ്യത്തെ എത്ര അഭിനന്ദിച്ചാലും പോരെന്നായി!

കഷണ്ടി സംഹാരി |Bald killer| Jawaharlal Nehru story

A Jawaharlal Nehru story Malayalam

JAWAHARLAL NEHRU

ജവാഹർലാൽ യൂറോപ്പിൽ പാർക്കുന്ന കാലം!

ആരോഗ്യത്തിന് തകരാറൊന്നുമില്ലെങ്കിലും, ദിനംപ്രതി കുറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന മുടിയെക്കുറിച്ചോർത്ത് ജവാഹർ വ്യാകുലപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു.  ഈ മുടികൊഴിച്ചിലിനെക്കുറിച്ച് ജവാഹർ പിതാവായ മോത്തിലാലിന് ഖേദപൂർവം കത്തെഴുതി. പിതാവ് മറുപടിയിലൂടെ പുത്രനെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. “മകനേ, മുടികൊഴിയുന്നതിനെക്കുറിച്ച് നീയിത്ര  ചിന്തിച്ച് വിഷമിക്കേണ്ടതില്ല. മുടികൊഴിച്ചിലിന്  പറ്റിയ ഒരേ ഒരു ഔഷധം ഹാക്കിമി' എന്നു പറയുന്ന ഒരു തരം എണ്ണയാണ്. എന്നാൽ അതൊക്കെ യൂറോപ്പിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നത് നിനക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടാകും. 

അത് തലയിൽ പുരട്ടി രാത്രി അരമണിക്കൂറെങ്കിലും തിരുമ്മണം. അതിന് ഒരു ഭൃത്യൻ വേണ്ടിവരും. ആഴ്ചയിൽ രണ്ടു തവണയെങ്കിലും നിന്റെ തൊപ്പി മാറ്റേണ്ടിവരും. ഇതൊക്കെ സാധിക്കുമെങ്കിൽ ഞാൻ പരീക്ഷണാർഥം കുറച്ച് എണ്ണ അയച്ചുതരാം.

എന്നാൽ പിതാവിന്റെ അഭിപ്രായത്തോട് ജവഹറിന് ഒട്ടും യോജിപ്പുണ്ടായിരുന്നില്ല. അതിനാൽ അദ്ദേഹം അടുത്ത കത്തിൽ മോത്തിലാലിന് എഴുതി.  “എണ്ണ അധികം ഉപയോഗിക്കുന്നത് എനിക്കിഷ്ടമുള്ള കാര്യമല്ല. രോമത്തിന്റെ വേരുകൾ തലയോട്ടിയിൽ അവശേഷിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, ലോകത്തിലൊരു എണ്ണയ്ക്കോ, മരുന്നിനോ മുടി കിളിർപ്പിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല. താൻ കഷണ്ടിയാകുമോ എന്നുള്ള ഭയം ജവഹർലാലിനെ പിന്നീട് അലട്ടിയില്ല.

കൂർമ്മാവതാരം

പഞ്ചാഗ്നിമധ്യത്തിലായിരുന്നു പാർവതിയുടെ പ്രണയ തപസ്സ്. മഞ്ഞിനും മഴയ്ക്കും സൂര്യതാപത്തിനുമൊന്നും ആ പ്രണയാഭിലാഷത്തെ തടുക്കാനായില്ല. അപർണ്ണയായിരുന്നു ദേവി - ഇലപോലും ഭക്ഷിക്കാത്തവൾ. ഊണും ഉറക്കവും വെടിഞ്ഞുള്ള ആ സഹനത്തിനു മുന്നിൽ പരമശിവൻ കീഴടങ്ങുകതന്നെ ചെയ്തു. പക്ഷേ സംഹാരമൂർത്തിയുടെ കോപത്തിന്റെ ചൂടറിഞ്ഞപ്പോൾ ദേവി തളർന്നുപോയി.

പ്രണയതപസ്സിന്റെ കാലത്തു തന്നെ കാമദേവനെ ഭസ്മമാക്കിയ ഭഗവാന്റെ കോപം ദേവി കണ്ടിരുന്നു. എങ്കിലും ഇത്രയ്ക്ക് പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല. എന്തിനും ഏതിനും കോപം. തിരുനെറ്റിയിലെ അഗ്നിക്കണ്ണ് ദേവിയുടെ സമാധാനം മുഴുവൻ കെടുത്തുന്നതായിരുന്നു. ഭർത്താവിന്റെ കോപാവേശത്തിനു തടയിടാൻ ദേവി അതിയായി ആഗ്രഹിച്ചു. "ഇത്രയ്ക്ക് കോപമുള്ള ഭർത്താവിനോടൊപ്പമുള്ള ജീവിതം ഒരു ദുർവാസമാണ്.

ഒരിക്കൽ പാർവ്വതി ശിവനോട് പറഞ്ഞു. പ്രിയ ഭാര്യയ്ക്കുപോലും തന്റെ കോപം മടുത്തു തുടങ്ങി എന്നു മനസ്സിലാക്കിയ ശിവൻ തന്നിലെ കോപത്തെ മുഴുവൻ മറ്റൊരു മൂർത്തിയാക്കി ജനിപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെയിരിക്കെ അത്രിമഹർഷിയുടെ ഭാര്യയായ അനസൂയ ത്രിമൂർത്തികളെ തപസ്സുചെയ്ത് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുത്തി അവർ തനിക്കു മക്കളായി പിറക്കണം എന്ന വരം ആവശ്യപ്പെട്ടു.

വരം നൽകിയ ശിവൻ തന്നിലെ കോപത്തെ മുഴുവൻ അനസൂയയുടെ പുത്രനായി ജനിക്കുന്നതിന് അനുവദിച്ചു. അങ്ങനെ, പാർവതിയുടെ ദുർവാസം ഇല്ലാതാക്കാൻ അനസൂയയിൽ ജനിച്ച ശിവകോപമാണ് ദുർവ്വാസാവ്. മുൻകോപം കൊണ്ട് ത്രിലോകങ്ങളെ വിറപ്പിച്ച ദുർവ്വാസാവാണ് കൂർമ്മാവതാരമെടുക്കാൻ കാരണക്കാരനായത്. ദുർവ്വാസാവിന്റെ മുൻകോപത്തെക്കുറിച്ച് എത്രയെത്ര കഥ കളാണുള്ളത്.

കണ്വാശ്രമത്തിൽ ഒരിക്കൽ അദ്ദേഹം എത്തിയപ്പോൾ പ്രിയതമനായ ദുഷ്യന്തനെ സ്വപ്നം കണ്ട് സ്വയം മറന്നിരിക്കുന്ന ശകുന്തളയെ കാണാനിടയായി. തന്നെ ആദരിക്കാതെ ആലോചനയിൽ മുഴുകിയിരുന്ന ആ മുനികന്യകയെ അദ്ദേഹം ശപിച്ചുകളഞ്ഞു. നീ സ്വപ്നം കാണുന്ന യുവാവ് നിന്നെ മറന്നു പോകട്ടെ. ഗർഭിണിയായ ശകുന്തളയെ ദുഷ്യന്തൻ സ്വീകരിക്കാതിരുന്നത് ഈ ശാപഫലമായ മറവി മൂലമായിരുന്നു.

മുൻകോപംപോലെ പെട്ടെന്ന് സന്തോഷിക്കുന്ന സ്വഭാവവും ദുർവ്വാസാവിനുണ്ട്. കുന്തിഭോജൻ എന്ന രാജാവിന്റെ വളർത്തു പുത്രിയായി കുന്തീ ദേവി കഴിയുന്ന കാലത്ത് ദുർവ്വാസാവ് അവിടെയെത്തി. വിശന്നു വലഞ്ഞിരുന്ന മുനി ഉടൻ ഭക്ഷണം ആവശ്യപ്പെട്ടു. ശാപം ഭയന്ന് കുന്തി അതിവേഗം ഭക്ഷണം വിളമ്പി മുനിയുടെ മുന്നിൽ വെച്ചു. അത് ആവി പറക്കുന്നതും തീപോലെ ചൂടുള്ളതും ആയിരുന്നു.

മുനിയുടെ ശാപം ഭയന്ന് കുന്തി തന്റെ പുറത്ത് ഭക്ഷണപാത്രം വെച്ച് ചൂടാറ്റി ഉപയോഗിക്കുവാൻ ദുർവ്വാസാവിനോട് അപേക്ഷിച്ചു. പുറത്തെ മാംസം വെന്തുരുകുമ്പോഴും ക്ഷമയോടെ അതിഥിയ്ക്ക് സേവനം നടത്തി. കന്യകയിൽ ദുർവ്വാസാവ് പ്രീതനാവുകയും ഇഷ്ടപുരുഷനെ ഭർത്താവായി ലഭിക്കുന്നതിനുള്ള അഞ്ചു മന്ത്രങ്ങൾ കുന്തീ ദേവിക്ക് ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ മന്ത്രശക്തിയാലാണ് കർണ്ണനും പഞ്ചപാണ്ഡവരും കുന്തീപുത്രന്മാരായി പിറന്നത്.

ദുർവ്വാസാവിന്റെ പ്രീതിയുടെയും കോപങ്ങളുടെയും എത്രയോ കഥകൾ ഇനിയുമുണ്ടെങ്കിലും നമുക്ക് കൂർമ്മാവതാരത്തിനു കാരണമായ പുരാണത്തിലേക്കു തിരിച്ചുവരാം. ഒരിക്കൽ ദുർവ്വാസാവുമഹർഷി ദേവലോകം സന്ദർശിച്ചു.ഇന്ദ്രനും പരിവാരങ്ങളും അദ്ദേഹത്തെ പ്രീതിപ്പെടുത്താൻ മത്സരമായിരുന്നു. ദേവസുന്ദരികൾ നർത്തനമാടി, യക്ഷകിന്നര ഗന്ധർവന്മാർ സംഗീതവർഷം നടത്തി. ഈ സ്വീകരണത്തിൽ മുനി വളരെ സന്തോഷിക്കുകയും ദേവലോകത്തുനിന്നു മടങ്ങുമ്പോൾ ഒരു ദിവ്യമായ പൂമാല ഇന്ദ്രന് ഉപഹാരമായി നൽകുകയും ചെയ്തു.

മാലയുടെ സൗന്ദര്യത്തിലും പരിമളത്തിലും ആകൃഷ്ടനായ ഇന്ദ്രൻ അത് തന്റെ പ്രിയ വാഹനമായ ഐരാവതത്തിന്റെ മസ്തകത്തിൽ അണിയിക്കുകയും ചെയ്തു. പൂമാലയുടെ പരിമളം മൂലം ദേവലോക ഉദ്യാനങ്ങളിലെ വണ്ടുകളെല്ലാം ആനയുടെ ചുറ്റും മൂളിപ്പറന്നു. പൂന്തേൻ കുടിക്കാനുള്ള വണ്ടുകളുടെ മത്സരം പരസ്പരം ആക്രമണത്തിൽ കലാശിച്ചപ്പോൾ ഐരാവതത്തിനും വണ്ടിന്റെ കുത്ത് ഇഷ്ടംപോലെ കിട്ടി.

ആനയുണ്ടോ ദുർവ്വാസാവിനെ അറിയുന്നു! അത് മസ്തകത്തിലെ പൂമാല വലിച്ചെടുത്ത് നിലത്തിട്ടു ചവിട്ടിത്തേച്ച് വണ്ടുകളുടെ കുത്തിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെട്ടു. വിവരം കാട്ടുതീപോലെ പടരുകയും ദുർവ്വാസാവിന്റെ ചെവിയിലെത്തുകയും ചെയ്തു. കോപവിവശനായ മുനി ദേവന്മാരെ ശപിച്ചു. നിങ്ങൾ ജരാനരയും മരണമുള്ളവരുമാകട്ടെ!' അന്നേവരെ നിത്യയൗവനവും അമരത്വവും അനുഭവിച്ച അവർ ശാപഫലമായി വൃദ്ധരാവുകയും മരണമടയുകയും ചെയ്തു. ദേവ രാജധാനിയായ അമരാവതി വൃദ്ധന്മാരുടെയും രോഗികളുടെയും കേന്ദ്രമായി മാറി.

വേവലാതിപൂണ്ട ദേവകൾ ബ്രഹ്മാവിനോടും ശിവനോടുമൊപ്പം പാലാഴിക്കരയിലെത്തി സ്തുതിഗീതങ്ങളാൽ വിഷ്ണുവിനെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുത്തി.പാലാഴി കടഞ്ഞ് അമൃതെടുത്തു ഭുജിച്ചാൽ അമരത്വവും സമഡിയും തിരിച്ചുവരും എന്ന് വിഷ്ണു അവരെ ഉപദേശിച്ചു. അതിൻപ്രകാരം അവർ പാലാഴി കടയുവാൻ തയ്യാറെടുത്തു.പാലാഴികടയുമ്പോൾ പങ്കാളികളാകാൻ അസുരന്മാർ സമ്മതിച്ചു. മന്ദര പർവ്വതത്തെ കടകോലാക്കുവാൻ തീരുമാനിക്കുകയും അതിനായി പർവ്വതം അടർത്തിക്കൊണ്ടുവരികയും ചെയ്തു. വാസുകി എന്ന മഹാസർപ്പത്തെയാണ് കടക്കോൽ ചുറ്റിപ്പിടിക്കുന്നതിനുള്ള കയറായി ഉപയോഗിച്ചത്.

പാലാഴിയുടെ ഇരുപുറവും നിന്ന് ദേവകളും അസുരന്മാരും പാൽക്കടൽ കടഞ്ഞുതുടങ്ങി. മന്ദരപർവ്വതത്തെ താങ്ങാൻ വാസുകിക്ക് ശക്തിയില്ലായിരുന്നു. കടച്ചിൽ ഏറെ ആയപ്പോൾ പർവ്വതം ഭാരം മൂലം പാലാഴിയുടെ അടിയിലേക്കു താണു പോയി. എങ്ങനെയും അമൃത് കിട്ടിയേ തീരൂ എന്നു തീരുമാനിച്ചിരുന്ന ദേവകൾ ഭഗവാൻ മഹാവിഷ്ണുവിനെ വീണ്ടും അഭയം പ്രാപിച്ചു. അവരുടെ പ്രാർത്ഥനകളിൽ അലിവു തോന്നിയ വിഷ്ണു തന്റെ രണ്ടാമത്തെ അവതാരമെടുക്കാൻ സമ്മതിച്ചു.

ആമടെ രൂപത്തിൽ അവതരിച്ച് പാൽക്കടൽ നടുവിൽ താണു പോയ പർവ്വതത്തെ ഉയർത്തുവാൻ മഹാവിഷ്ണു തയ്യാറായി. അങ്ങനെ കൂർമ്മത്തിന്റെ പുറത്ത് ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുവന്ന മന്ദരപർവ്വതത്തെ വീണ്ടും വാസുകിയെക്കൊണ്ട് ബന്ധിക്കുകയും പാലാഴി കടഞ്ഞെടുക്കുകയും ചെയ്തു. പാലാഴിമഥ നത്തിൽ ആദ്യം വമിച്ചത് ഉഗ്രവിഷമായ കാളകൂടമാണ്. അത് ലോകനന്മക്കുവേണ്ടി ഭഗവാൻ ശിവശങ്കരൻ ഭുജിച്ച് കൊണ്ട ൽ തടഞ്ഞു നിർത്തി.

 

അതിനുശേഷം പല വിശിഷ്ട ദിവ്യ വസ്തുക്കളും വന്നു. കാമധേനു, പാരിജാതം, കൗസ്തുഭം,ലക്ഷ്മിദേവി, അവസാനം അമൃതകുംഭവുമായി ധന്വന്തരിയും വന്നു. അമൃത് ഭുജിച്ച് ദേവകൾ ജരാനരകൾ അകറ്റി. പാലാഴി കടഞ്ഞു തീരുവോളം കൂർമ്മാവതാരം മന്ദരപർവ്വതത്തെ താങ്ങിയുയർത്തി പാലാഴിയിൽ നിലനിർത്തി. പാലാഴിമഥനം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവതാരം പൂർത്തിയാക്കി വിഷ്ണു വീണ്ടും യോഗനിദ്രയിലായി..

മത്സ്യാവതാരം| Dhashavathara story malayalam

 മത്സ്യാവതാരം 

അതിഭയങ്കരമായ ഒരു യുദ്ധമായിരുന്നു അത്. ശുക്രാചാര്യരുടെ ആശ്രമത്തിൽ എലികളെപ്പോലെ ഒളിച്ചു കഴിയുന്ന അസുരന്മാരെ മുഴുവൻ യമപുരിയിലയക്കുവാനാണ് ദേവ സൈന്യം ദുന്ദുഭിയും ഭേരിയും മുഴക്കി പുറപ്പെട്ടത്. വിജയ പ്രതീക്ഷകൊണ്ടു മദംകൊണ്ട് ദേവന്മാർക്ക് ഇപ്പോഴിതാ പരാജയത്തിന്റെ കയ്പുനീർ. അതും കേവല ഒരു സ്ത്രീയുടെ ശക്തികൊണ്ട്! ശിരസ്സുകൾ പൊട്ടിത്തെറിച്ച് ആർത്തനാദത്തോടെ നിലംപതിക്കുന്ന ദേവസൈനികരെക്കണ്ട് മഹാവിഷ്ണു ദുഃഖിതനായി.

ആ കബന്ധങ്ങളുടെ വിചിത്ര ഞെരുക്കങ്ങളിൽ തന്റെ നേരെയുള്ള ശാപവചനങ്ങളില്ലേ? വെറും ഒരു സ്ത്രീയുടെ പ്രതിരോധത്തിനുമുമ്പിൽ ജഗത്കാരണനായ മഹാവിഷ്ണു പരാജയപ്പെടുകയോ? ആത്മാഭിമാനത്തിനു മുറിവേറ്റ മഹാവിഷ്ണു തന്റെ ചക്രായുധത്തെ ധ്യാനിച്ചു. സൂര്യതേജസ്സോടെ ചക്രായുധം ഭഗവാന്റെ ചൂണ്ടാണിവിരലിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. മഹാവിഷ്ണു ധ്യാനനിമഗ്നമായ അടുത്ത ക്ഷണത്തിൽ സുദർശനചക്രം ശത്രുവിന്റെ തലയറുത്തെറിഞ്ഞ് തിരിച്ചുവന്നു.

ആദ്യത്തെ സ്ത്രീവധം! ഇതുകണ്ട് ഈരേഴുലോകവും ഞെട്ടിത്തരിച്ചു. വധിക്കപ്പെട്ടത് വെറും സ്ത്രീയല്ല, വൃദ്ധമാതാവ് ശുക്രാചാര്യരുടെ തപോവൃദ്ധയായ അമ്മ!. മകന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ സംരക്ഷിക്കുകമാത്രമാണ് ആ അമ്മ ചെയ്തത്.അതും ആയുധം കൊണ്ടല്ല. ആയുധവുമായി അലറിയടുത്ത ദേവസൈന്യത്തെ തപോബലം കൊണ്ടാണ് ആ അ അമ്മ നേരിട്ടത്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ സുദർശനം തന്നെപ്പോലെ ഒരു വൃദ്ധതാപസിയെത്തേടിവരുമെന്ന് ആ സന്യാസിനി കരുതിയിരുന്നതേയില്ല. ശുക്രാചാര്യരുടെ ആശ്രമത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ഭൃഗുമഹർഷി ഈ അറുംകൊലകണ്ട് കോപാക്രാന്തനായി. മഹാവിഷ്ണു വൈകുണ്ഡം വിട്ട് ഭൂമിയിൽ വന്ന് അവതാരങ്ങളെടുക്കട്ടെ എന്ന് അദ്ദേഹം ശപിച്ചു. സ്ത്രീ വധത്തിനുള്ള ശിക്ഷ! ശാപം ഫലിച്ചു. മഹാവിഷ്ണു പല അവതാരങ്ങളും എടുത്തു-ദശാവതാരങ്ങൾ.

വിശ്വരക്ഷക്കായുള്ള വിഷ്ണുവിന്റെ ത്യാഗമാണ് ഓരോ അവതാരവും. എല്ലാ അവതാരങ്ങളുടെയും ലക്ഷ്യം ദുഷ്ടസംഹാരവും ശിഷ്ടരക്ഷയുമാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ദുഷ്ട ശക്തിയുമായുള്ള ഉഗ്രപോരാട്ടങ്ങൾ ഒരോ അവതാരത്തിലും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ജഗത് നിയതാവായ ഭഗവാൻ ഇങ്ങനെ ദുഷ്ടശക്തികളെ നശിപ്പിക്കുവാൻ അവതരിക്കേണ്ടി വന്നത് ധർമ്മസംസ്ഥാപനത്തിനായിരുന്നു. എങ്കിലും അതിനുപിന്നിൽ തുടക്കത്തിൽ പറഞ്ഞ സ്ത്രീവധശാപവും ഉണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ യോഗനിദ്രയിൽ നിന്ന് പച്ചയായ ലോക ജീവിതത്തിലേക്കുള്ള ഓരോ അവതാരവും വേദനാജനകമായിരുന്നു.

ഓരോ അവതാരം കഴിയുംതോറും ഭഗവാന്റെ ത്യാഗങ്ങളുടെ അളവ് കൂടിക്കൂടി വന്നു. കോപവും വധവുംപോലെ അഹങ്കാരവും ഈശ്വരന്മാരിൽ നിന്നു തുടങ്ങുന്നു. സൃഷ്ടിസ്ഥിതിസംഹാര കർത്താക്കളായ ത്രിമൂർത്തികൾ ഏകമായ പരബ്രഹ്മത്തിന്റെ മൂന്നു ഭാവങ്ങളായിരുന്നു. എങ്കിലും അവർ "ആരാണ് വലിയവൻ' എന്നു നിരന്തരം തർക്കിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. വലിയവനാര് എന്ന് ഒരിക്കൽ ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും തർക്കിച്ച് കലഹമുണ്ടായി. രണ്ടുപേരുടെയും വാദപ്രതിവാദം വളരെയധികമായപ്പോൾ അവരുടെ മധ്യത്തിൽ അനന്തമായ ഒരു ശിവലിംഗം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ഇതിന്റെ അറ്റം ആദ്യം കണ്ടു പിടിക്കുന്നയാൾ ലോകനാഥൻ എന്ന് അശരീരി ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്തു. ശിവലിംഗത്തിന്റെ അഗ്രം കണ്ടെത്തുന്നതിനായി ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ഉടൻ മുകളിലേക്കും താഴേയ്ക്കും യാത്രയായി. ഈ യാത്ര ബ്രഹ്മാവിന്റെ അഹന്തയ്ക്കുള്ള ശിക്ഷയുടെ നിത്യസ്മാരകമായിത്തീർന്നു.

മുകളിലേക്കു സഞ്ചരിച്ച ബ്രഹ്മാവിന് ഇടയ്ക്കുവെച്ച് താഴേ പതിക്കുന്ന ഒരു കൈതപ്പൂവിതൾ കിട്ടി. യാത്ര മതിയാക്കി പൂവിതളുമായി മടങ്ങിയ ബ്രഹ്മാവ് വിഷ്ണുവിനെ കണ്ടെത്തി. അതുകാട്ടികൊടുത്തു പറഞ്ഞു, ഞാൻ ശിവലിംഗത്തിന്റെ അഗ്രത്തുനിന്നും എടുത്തതാണിത്, ഞാൻ വിജയിച്ചിരിക്കുന്നു ഞാനാണ് ലോകനാഥൻ”. ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ മഹാവിഷ്ണു വിശ്വസിച്ചില്ല. അദ്ദേഹം ശിവനെ ധ്യാനിച്ച് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുത്തി സത്യം അന്വേഷിച്ചു. ബ്രഹ്മാവ് നുണ പറഞ്ഞെന്നറിഞ്ഞ ശിവൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു തല പറിച്ചെടുത്തു കളഞ്ഞു. ഇങ്ങനെ പറിച്ചെടുത്ത ബ്രഹ്മാവിന്റെ തലയോടാണ് ശിവൻ പിന്നീടു തന്റെ ഭിക്ഷാപാത്രമായി ഉപയോഗിച്ചത്. നാലുതലകളിൽ ഒന്നുപോയ ബ്രഹ്മാവിന് അധികം താമസിയാതെ കൈതപ്പൂവിന്റെ ഗതിയും വന്നു.

ആരും ഇനി മേലിൽ പൂജിക്കാതെ പോകട്ടെ എന്നൊരു ശാപവും ശിവനിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹത്തിനു കിട്ടി. കളവിനു കൂട്ടുനിന്ന കൈതപ്പൂവ് പൂജാപുഷ്പങ്ങളുടെ പട്ടികയിൽനിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ടു. ശിവനെ തപസ്സുചെയ്ത് ആദ്യം പ്രസാദിപ്പിക്കാനുള്ള ബ്രഹ്മ- വിഷ്ണു മത്സരമാണ് ഇക്കുറി വിനയായത്. ശിവൻ രണ്ടുപേർക്കും ഒരുപോലെ ദർശനം നൽകി. ബ്രഹ്മാവ് ആദ്യം വരം ചോദിച്ചു. “അങ്ങ് എന്റെ പുത്രനായി ജനിക്കണം', ഉടൻ വന്നു വിഷ്ണുവിന്റെ ചോദ്യം, "അങ്ങയുടെ പാദസേവകനാകാൻ എനിക്കു വരം തരണം അതുകേട്ട് പരമശിവൻ ബ്രഹ്മാവിനു ശാപവും വിഷ്ണുവിനു വരവും കൊടുത്തു. നേത്രയുഗത്തിൽ രാവണന് അസ്ത്രം നൽകി അനുഗ്രഹിച്ചും മേഘനാദന് ഇന്ദ്രജിത്ത്' എന്ന നാമം നൽകിയും ബ്രഹ്മാവ് പ്രശ്നങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇത്രയും കൊണ്ട് സൃഷ്ടിയുടെ മൂർത്തി നിസ്സാരനെന്നോ കുഴപ്പക്കാരനെന്നോ നാം കരുതരുത്. ജഗത്തിന്റെ നിർമ്മാണകർത്താവാണദ്ദേഹം. പ്രപഞ്ചമൂലമായ വേദങ്ങൾ രചിച്ചതും ബ്രഹ്മാവുതന്നെയെന്നു പറയപ്പെടുന്നു.

യാഗങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതിനുള്ള വിധികൾ എന്ന രീതിയിലാണ് അദ്ദേഹം വേദരചന നടത്തിയത്. വേദങ്ങളെ നാലായി വിഭജിക്കുക മാത്രമാണ് ദ്വാപരയുഗത്തിൽ ജനിച്ച് വ്യാസമുനി ചെയ്തത് എന്നു പുരാണങ്ങൾ പറയുന്നു. പ്രപഞ്ച സൃഷ്ടിക്കുള്ള മൂല ഗ്രന്ഥമായി ബ്രഹ്മാവു കരുതിവെച്ചിരുന്ന വേദങ്ങൾ ഒരിക്കൽ മോഷ്ടിക്കപ്പെട്ടുവത്രെ! ഇതാണ് മത്സ്യാവതാരഹേതുവായി പറയപ്പെടുന്നത്. ഹയഗ്രീവൻ എന്ന അസുര രാജാവായിരുന്നു ബ്രഹ്മാവിന്റെ കൈകളിൽ നിന്നും വേദരഹസ്യങ്ങൾ അപഹരിച്ചു കടന്നുകളഞ്ഞത്. ദേവകളെ കീഴടക്കി ലോകവിജയം വരിക്കുന്നതിന് അതിഭയങ്കരമായ തപസ്സിലൂടെ നേടിയ അത്ഭുതക്തിയുമായി വന്നാണ് ഹയഗ്രീവൻ ബ്രഹ്മാവിനെ വിഡ്ഢിയാക്കിയത്.
അയാൾ അപഹരിച്ച് വേദങ്ങളുമായി സമുദ്രത്തിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ പോയി ഒളിച്ചിരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതോടെ അറിവിന്റെ വെളിച്ചം അസ്തമിക്കുകയും യാഗകർമ്മങ്ങളും ബ്രഹ്മസൃഷ്ടികൾപോലും മുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ താളം നിലച്ചതോടെ ദേവകളും മുനികളും അങ്കലാപ്പിലായി. അവർ കൂട്ടമായി മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ തിരുമുമ്പിലെത്തി. എന്നാൽ ഭഗവാൻ യോഗനിദ്രയിലായിരുന്നു. ഭഗവാനെ യോഗനിദ്രയിൽ നിന്നുണർത്തി വിവരം ധരിപ്പിക്കുവാൻ ബ്രഹ്മാവും ശിവനും അവരെ ഉപദേശിച്ചു. തിരുവരങ്ങത്തെ പാണനാർ കടുന്തുടിയുമായെത്തി ഭഗവാന്റെ നാമ സങ്കീർത്തനങ്ങൾ പാടി. സുദീർഘമായ പ്രാർത്ഥനയുടെയൊടുവിൽ മഹാവിഷ്ണു തന്റെ യോഗനിദ്രവിട്ടുണർന്നു.

വേദങ്ങൾ ഹയഗ്രീവൻ മോഷ്ടിച്ചുകൊണ്ടുപോയ കഥ കേട്ട് ഭഗവാൻ മത്സ്യമായി അവതരിച്ച് ലോകരക്ഷനടത്തുമെന്ന് അരുളി ചെയ്തു. മുനിദേവാദികളോടു പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് ഭഗവാൻ മത്സ്യാവതാരമെടുത്തു. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ഭക്തപ്രിയനായിരുന്ന സത്യവ്രതമനു ബദരിനദിയിൽ തർപ്പണം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ കൈക്കുമ്പിളിൽ കോരിയെടുത്ത വെള്ളത്തിൽ ഒരു ചെറുമത്സ്യം കുടുങ്ങി. തനിക്കു വലിയ മത്സ്യങ്ങളെ ഭയമാണെന്നും അതിനാൽ തന്നെ ആ നദിയിൽ ഉപേക്ഷിക്കരുതെന്നും ആ മത്സ്യം കേണപേക്ഷിച്ചു. ഇതു കേട്ട് രാജാവ് ആ മത്സ്യത്തെ തന്റെ കമണ്ഡലുവിൽ ഇട്ട് കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. പിറ്റേ ദിവസം രാജാവ് മത്സ്യത്തെ കണ്ട് ഞെട്ടിപ്പോയി.ഒറ്റ ദിവസം കൊണ്ട് ആ ചെറുമത്സ്യം വലിയ മത്സ്യമായി തീർന്നിരിക്കുന്നു. ദിനംപ്രതി വളർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആ മത്സ്യത്തെ രാജാവ് കുളത്തിലും പിന്നീട് തടാകത്തിലും, അവിടെയും കിടക്കാനാവാതെ വന്നപ്പോൾ സമുദ്രത്തിലേക്കും മാറ്റി. ഇതിൽ നിന്ന് സത്യവ്രതമനു രാജാവിന് ആ മത്സ്യം സാധാരണ മത്സ്യമല്ലെന്നും മഹാവിഷ്ണു തന്നെയാണെന്നും മനസ്സിലായി. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ അരുളപ്പാടനുസരിച്ച് ഭൂമിയിൽ മഹാപ്രളയമുണ്ടായി.

ആ പ്രളയത്തിൽ സത്യവ്രതമനുവും പേടകത്തിൽ കയറി രക്ഷപ്പെട്ടു. സത്യവ്രതമനുവിനെ സഹായിക്കാൻ വാസുകിയെയും സ്പതർഷികളെയും മഹാവിഷ്ണു അയച്ചിരുന്നു. മഹാപ്രളയത്തിന്റെ അലതല്ലലിൽ സമുദ്രം ഇളകി മറിഞ്ഞു. ഭീമാകാരമായ ആ മത്സ്യം ആഴിയുടെ അഗാധതയിലേക്ക് ഊളയിട്ടു. ആഴിയുടെ അടിത്തട്ടിൽ വേദങ്ങളുമായി ഒളിച്ചിരുന്ന അസുര രാജാവായ ഹയഗ്രീവനെ മത്സ്യാവതാരം കണ്ടെത്തി. കടലിന്റെ അടിയിൽ അതിഭയങ്കരമായ യുദ്ധം നടന്നു.

ഒടുവിൽ അസുര രാജാവായ ഹയഗ്രീവനെ വധിച്ച് മത്സ്യാവതാരം വേദങ്ങളെ വീണ്ടെടുത്ത് ആഴിയുടെ മുകൾപ്പരപ്പിലേവന്നു. ജഗത് കാരണനായ ഭഗവാന്റെ അപദാനങ്ങൾ വാഴ്ത്തി മുനിദേവജനം ഭഗവാനെ സ്വാഗതം ചെയ്തു. അങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവിനു വീണ്ടും വേദങ്ങൾ ലഭിക്കുകയും അദ്ദേഹം സൃഷ്ടികർമ്മങ്ങളിൽ മുഴുകുകയും ചെയ്തു. പ്രളയത്തിനുശേഷം മനുവും സ്പതർഷികളും ഓരോ ജോടി ജീവജാലങ്ങളും ഭൂമിയിൽ അവശേഷിച്ചു.

മത്സ്യാവതാരലക്ഷ്യം പൂർണ്ണമായതോടെ ഭഗവാൻ വീണ്ടും മൂലരൂപത്തിൽ ലയിക്കുകയും അനന്തനാഗപ്പുറത്ത് യോഗനിദ്രയിലാവുകയും ചെയ്തു. വേദം അറിവാണ്. ആദിമമായ അറിവ്, ജഗത്കാരണമായ ബ്രഹ്മാത്മ തത്വത്തെയാണ് വേദങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. മറഞ്ഞുപോയ അറിവിനെ ലോകത്തിനു നൽകാനാണ് പ്രഥമാവതാരമുണ്ടായത് എന്നത് ആലോചനാമൃതമാണ്. ഭഗവത് അവതാരങ്ങളുടെ ക്രമവും അർത്ഥവും എത്രയെത്ര തലങ്ങളിലാണ് വ്യാപിച്ചു നിൽക്കുന്നത്..

വിചിത്രമായ പാചകം | Strange cooking

ഒരു സന്ധ്യയ്ക്ക് വീർബലും, അക്ബർ ചക്രവർത്തിയും കുറേ സേവകന്മാരും അരമനയ്ക്ക് തൊട്ടടുത്തുള്ള ഉദ്യാനത്തിൽ ഓരോന്നു സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് നടക്കുകയായിരുന്നു.

“പ്രഭോ! പണക്കാരനാവാൻ വേണ്ടി ഒരു മനുഷ്യൻ എന്തു ത്യാഗവും സഹിക്കാൻ തയ്യാറാകും” ഒരു സന്ദർഭത്തിൽ വീർബൽ തന്റെ അഭിപ്രായം തട്ടിവിട്ടു. “ഒരിക്കലുമില്ല." അക്ബർ വീർബലിന്റെ അഭിപ്രായത്തെ ഖണ്ഡിച്ചുകൊണ്ട് തുടർന്നു."

ഈ തണുപ്പുള്ള തടാകത്തിലെ ജലത്തിൽ ധനാഗ്രഹിയായ ഒരാൾക്ക് ഒരു രാത്രി മുഴുവൻ നിൽക്കുവാൻ സാധിക്കുമോ? ഒരിക്കലുമില്ല. അഥവാ നില്ക്കാൻ തയ്യാറാവുന്നവർ സൂര്യോദയത്തിനു മുമ്പുതന്നെ തണുത്തു വിറച്ച് മരിയ്ക്കും. സംശയമില്ല." അങ്ങനെ ചക്രവർത്തിയുടെ പ്രതികരണമറിഞ്ഞ വീർബൽ പറഞ്ഞു: “പ്രഭോ! അങ്ങനെ വെള്ളത്തിൽ നിൽക്കുവാൻ ഒരുങ്ങുന്നവന്റെ ആഗ്രഹം പണക്കാരനാവണമെന്നതാണല്ലോ? ആ ആഗ്രഹം ഒന്നുമാത്രം അവന് ഏതൊരു മരം കോച്ചും തണുപ്പത്തും ചൂടു കൊടുക്കും.

“വീർബലിന് അതു തെളിയിച്ചു തരാമോ?”ചക്രവർത്തിയുടെ ചോദ്യത്തിന് വീർ ബൽ സമ്മതം മൂളി. അടുത്ത ദിവസം തന്നെ ദൽഹി നഗരത്തിലെ ഒരു തെരുവിൽ നിന്ന് പണക്കൊlതിയനായ ഒരു മനുഷ്യനേയും കൂട്ടി വീർബൽ ചക്രവർത്തിയുടെ മുന്നിലെത്തി. വീർബൽ കൊണ്ടുവന്ന ആ മനുഷ്യനോട് തോട്ടത്തിലെ തടാകത്തിൽ ഇന്നു രാത്രി മുഴുവൻ നിനക്കു നിൽക്കുവാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ ഞാൻ നിന്നെ ഒരു പണക്കാരനാക്കാം. എന്താ നിനക്കു സമ്മതമാണോ? അയാൾ സമ്മതിച്ചു.


സൂര്യനസ്തമിച്ചതോടെ പണക്കൊതിയനായ ആ മനുഷ്യൻ തടാകത്തിലിറങ്ങി നിൽപായി. തന്റെ പണക്കൊതി ഒന്നുകൊണ്ടു മാത്രം ശൈത്യകാലത്തെ കൊടും തണുപ്പുള്ള രാത്രി മുഴുവൻ വെള്ളത്തിൽ നിൽക്കുക എന്ന പ്രയാസമേറിയ കൃത്യം അയാൾ നിർവ്വഹിച്ചു.നേരം പുലർന്നു. തടാകത്തിന്റെ തീരത്ത് കാവലിരുന്ന രാജഭൃത്യന്മാർ അയാളെ ചക്രവർത്തിയുടെ മുന്നിൽ ഹാജരാക്കി. ജീവനോടെ തൻറ മുന്നിൽ ഹാജരാക്കപ്പെട്ട പണക്കൊതിയനെ കണ്ട് അക്ബർ അദ്ഭുതപ്പെട്ടു.

അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു. “നീ എങ്ങനെയാണ് കഴിഞ്ഞ രാത്രി മുഴുവൻ ആ തടാകത്തിൽ കഴിച്ചു കൂട്ടിയത്?" “തിരുമേനി, അടിയൻ മാളിക മുകളിൽ കത്തിക്കൊണ്ടിരുന്ന ദീപവും നോക്കി അങ്ങനെ നിന്നു. അതിനാൽ അടിയന് തീരെ തണുപ്പനുഭവപ്പെട്ടില്ല. അയാളുടെ മറുപടി കേട്ട ഒരു സേവകൻ ഉടൻ തന്നെ അക്ബറോടു അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. “തിരുമേനി, തടാകത്തിലെ ജലത്തിലെ തണുപ്പിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാനുള്ള ചൂട് ഇയാൾക്ക് മാളിക മുകളിൽ കത്തിക്കൊണ്ടിരുന്ന ദീപത്തിൽ നിന്ന് കിട്ടിയിരിക്കണം. അതുകൊണ്ട് ഇയാളെ ഒരിക്കലും അങ്ങ് പണക്കാരനാക്കരുത്.

സേവകന്റെ അഭിപ്രായം ശരിവച്ചു അക്ബർ ചക്രവർത്തി പാവം പണക്കൊതിയനെ വെറും കൈയോടെ തിരിച്ചയച്ചു. അയാൾക്കുണ്ടായ സങ്കടത്തിനതിരില്ലായിരുന്നു. ചക്രവർത്തി നടത്തിയ പരീക്ഷണത്തിൽ ജീവൻ പണയം വച്ച് വിജയം വരിച്ച ആ പാവത്തിനെ വെറും കൈയോടെ തിരിച്ചയച്ച വിവരം വീർബൽ അറിഞ്ഞു. ഉടൻ തന്നെ തടാകത്തിന്റെ തീരത്തെത്തിയ വീർബൽ വളരെ ഉയരത്തിൽ ഒരേ വലുപ്പത്തിലുള്ള മൂന്നു കാലുകൾ നാട്ടി. അടുപ്പിനു മുകളിൽ വയ്ക്കുന്നതുപോലെ ആ മരക്കാലുകൾക്കു ഒരു പാത്രം വച്ചു. ആ പാത്രത്തിൽ കുറച്ചു വെള്ളവും പരിപ്പും ആക്കിയ ശേഷം വീർബൽ തറയിൽ അല്പം തീയിട്ട് കത്തിക്കാൻ തുടങ്ങി.

മുകളിൽ വീർബലിന്റെ വിചിത്രമായ പാചകവാർത്ത ചക്രവർത്തിയുടെ ചെവിയിലുമെത്തി. അദ്ദേഹം വീർബലിന്റെ ഭ്രാന്തു കാണുവാൻ തടാക തീരത്തെത്തി. വീർബൽ അപ്പോഴും വളരെ ഉയരത്തിൽ നാട്ടിയ കാലുകൾക്കു മുകളിൽ പാത്രം വച്ച് തറയിൽ വളരെ കുറച്ച് തീ മാത്രം കത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. “വീർബൽ, താനെന്തൊരു വിഡ്ഢിത്തമാണ് കാണിക്കുന്നത്? ചക്രവർത്തിയുടെ ചോദ്യം കേട്ടവീർബൽ പറഞ്ഞു. "പ്രഭോ! അടിയൻ കിച്ചടി ഉണ്ടാക്കുകയാണ് “ഇങ്ങനെ തീ കത്തിക്കുന്നതുകൊണ്ട് കിച്ചടി തയ്യാറാവുമോ? "എന്തുകൊണ്ട് തയ്യാറാവില്ല. ആ വടികൾക്കു മുകളിൽ പാത്രത്തിൽ വെള്ളവും പരിപ്പും അടിയിൽ തീയും ഉണ്ടല്ലോ. “കഷ്ടം! തറയിലെ തീയിന്റെ ചൂട് വളരെ ഉയരത്തിൽ വച്ചിരിക്കുന്ന പാത്രത്തിൽ കിട്ടുമോ? ചക്രവർത്തിയുടെ ചോദ്യത്തിന് വീർബൽ പറഞ്ഞ മറുപടി നോക്കൂ.

“പ്രഭോ! മാളികയ്ക്കു മുകളിൽ കത്തുന്ന ഒരു വിളക്കിൽ നിന്ന് കിട്ടുന്ന ചൂട് കൊടും തണുപ്പിൽ തടാകത്തിലെ വെള്ളത്തിൽ നില്ക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് കുളിരിൽ നിന്നും രക്ഷകിട്ടുവാൻ മതിയാകുമെങ്കിൽ ഈ ചൂടുകൊണ്ട് കിച്ചടിയും പാകമാവില്ലേ ? വീർബലിന്റെ മറുപടി കേട്ട് ചക്രവർത്തിക്ക് അപ്പോഴാണ് താൻ ചെയ്യ അപരാധത്തെക്കുറിച്ച് ബോദ്ധ്യമായത്. അദ്ദേഹം ഉടൻ തന്നെ ആ പണക്കൊതിയനെ വരുത്തിച്ച് ധാരാളം പണം കൊടുത്ത് സന്തോഷിപ്പിച്ചയച്ചു. അങ്ങനെ വീർബലിന്റെ വിചിത്രമായ പാചകം കൊണ്ട് ആ മനുഷ്യന് നീതി കിട്ടി. അയാൾ പണക്കാരനായി.

കഴുത | Donkey |Malayalam funny story for kids

 ആരെയും വിശ്വസിക്കുന്ന ചില ശുദ്ധാത്മാക്കളുണ്ടല്ലോ. അങ്ങനെയൊരാൾ ഒരു കഴുതയെ വിൽക്കാൻ പോവുകയായിരുന്നു. കഴുതയുടെ കഴുത്തിൽ ഒരു കയറിട്ടുപിടിച്ചുകൊണ്ട് അയാൾ മുന്നിൽ നടന്നു. കഴുത പിന്നാലെയും.


ബുദ്ധിമാനായ ഒരു കള്ളൻ അതു കണ്ടു. “ഞാൻ ഈ കഴുതയെ മോഷ്ടിക്കും.'' അവൻ കൂട്ടുകാരനോട് പറഞ്ഞു. “ഉടമസ്ഥൻ അടുത്തുണ്ടല്ലോ.'' എന്നായി കൂട്ടുകാരൻ. “നീ നോക്കിക്കോ” എന്നു പറഞ്ഞ് അവൻ പുറകെ ചെന്ന് ഉടമസനറിയാതെ കഴുതയുടെ കയർ അഴിച്ചെടുത്ത് കഴുതയെ കൂട്ടുകാരനെ ഏൽപിച്ചു കൊണ്ടു കടന്നുകളയാൻ നിർദ്ദേശിച്ചു.

എന്നിട്ട് കയർ സ്വന്തം കഴുത്തിൽ കെട്ടി കുറേ ദൂരം ചെന്നു. സ്നേഹിതൻ കഴുതയുമായി അപ്രത്യക്ഷമായെന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ കള്ളൻ കയർ പിന്നിലേക്ക് വലിച്ചു. ഉടമസ്ഥൻ ശക്തിയായി വലിച്ചുകൊണ്ട് നടക്കാൻ തുടങ്ങി. കഴുത അനങ്ങുന്നില്ല. അയാൾ ദേഷ്യപ്പെട്ടു തിരിഞ്ഞുനോക്കിയപ്പോൾ കഴുതയുടെ സ്ഥാനത്ത് ഒരു മനുഷ്യൻ. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ദയനീയഭാവം. “നീ ആര്? എങ്ങനെ ഇവിടെ വന്നു?'' ഉടമസ്ഥൻ ചോദിച്ചു. കളളക്കണ്ണീരൊഴുക്കി തസ്ക്കരൻ പറഞ്ഞു: “യജമാനേ, ഞാൻ അങ്ങയുടെ കഴുതയാണ്. വളരെ വിചിത്രമാണ് എന്റെ കഥ. കുട്ടിക്കാലത്ത് ഞാൻ ഒരു കൊള്ളരുതാത്തവനായിരുന്നു.

എല്ലാ ദുശ്ശീലങ്ങളുടെയും വിളനിലമായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ മദ്യപിച്ച് വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ അമ്മ എന്നെ കണ്ടമാനം ശകാരിച്ചു. ഞാൻ അമ്മയെത്തല്ലി. “നീ കഴുതയായിപ്പോട്ടെ' എന്ന് അമ്മ എന്നെ ശപിച്ചു. അങ്ങനെ ഞാൻ കഴുതയായിത്തീർന്നു. അങ്ങന്നെ ചന്തയിൽ നിന്നും വിലയ്ക്കു വാങ്ങി. ഞാൻ ചുമടെടുത്തു തളർന്നു. അതെന്നെ ക്രൂരമായി മർദ്ദിച്ചു. നടക്കാൻ വയ്യാതായപ്പോൾ ആണികൊണ്ട് പൃഷ്ഠത്തിൽ കുത്തി, തെറികൊണ്ടഭിഷേകം ചെയ്തു. സംസാരിക്കാൻ വയ്യാത്തതുകൊണ്ട് ഞാനെല്ലാം നിശ്ശബ്ദം സഹിച്ചു. സങ്കടം കരഞ്ഞുതീർത്തു. ഒടുവിൽ അമ്മയ്ക്ക് അനുകമ്പ തോന്നി ശാപമോക്ഷം നൽകിയിരിക്കും.

അങ്ങനെ എനിക്ക് സ്വന്തം രൂപം വീണ്ടുകിട്ടി. അത് കേട്ട് ഉടമസ്ഥന് ദുഃഖമായി: “ഞാനിതൊന്നും അറിഞ്ഞില്ലല്ലോ. എന്നോടു ക്ഷമിക്കു സ്നേഹിതാ. എല്ലാം വിധിയാണെന്ന് സമാധാനിക്കൂ.'' എന്നു പറഞ്ഞ് അയാളെ മോചിപ്പിച്ച് ആശ്വാസവാക്കുകൾ പറഞ്ഞു യാത്രയാക്കി. മനുഷ്യക്കഴുതയോടുള്ള തന്റെ ക്രൂരമായ പെരുമാറ്റത്തെക്കുറിച്ചോർത്ത് അന്നു രാത്രി അയാൾക്കുറക്കം വന്നില്ല. കുറച്ചുദിവസം കഴിഞ്ഞ് അയാൾ മറെറാരു കഴുതയെ വാങ്ങാൻ ചന്തയിൽ പോയി. അപ്പോഴതാ പഴയ കഴുത കഴുതയുടെ രൂപത്തിൽ നിൽക്കുന്നു. ഒരാൾ അതിനെ വിൽക്കാൻ കൊണ്ടുവന്നതാണ്.

ഉടമസ്ഥനെ കണ്ട് വാലുയർത്തി തലയാട്ടി ചെവി താഴ്ത്തി അതു സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിച്ചു. അയാൾ അടുത്ത് ചെന്ന് കഴുതയുടെ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു:

“താൻ വീണ്ടും അമ്മയെ തല്ലി അല്ലേ? വേണ്ട, ഇനി നിന്നെ എനിക്ക് വേണ്ട. എത്ര കുറഞ്ഞ വിലയ്ക്ക് കിട്ടിയാലും നിന്നെ ഞാൻ വാങ്ങുന്ന പ്രശ്നമേയില്ല.

മലർപൊടിക്കാരന്റെ സ്വപ്നം| MALARPODIKKARANTE SWAPNAM

 

ഒരു പട്ടണത്തിൽ സ്വപ്നജീവി എന്ന് പേരായി ഒരു ബ്രാഹ്മണനുണ്ടായിരുന്നു.ഒരു ദിവസം ഭിക്ഷതേടിക്കിട്ടിയ അരിപ്പൊടിയിൽ പാതിയെടുത്തു പലഹാരമുണ്ടാക്കി കഴിച്ചു. ബാക്കി പാതി ഒരു മൺകുടത്തിലാക്കി ഉറിയിൽ കെട്ടിത്തൂക്കി.പതിവുപോലെ കട്ടിൽ ഉറിയുടെ താഴെയിട്ട് അതിൽ കേറിക്കിടന്നു.

അരിപ്പൊടിയുടെ കുടത്തിലേക്കു തന്നെ നോക്കി കിടക്കുമ്പോൾ അയാൾ ഇങ്ങനെ മനോരാജ്യം കണ്ടു. “അതെ, ഈ കുടത്തിൽ അരിപ്പൊടിയാണ്. ഇപ്പോൾ ഇവിടെ കഠിനമായ ഒരു ക്ഷാമം വന്നുവെങ്കിൽ ഇതിന്റെ വില വാണം പോലെ കയറും. ആ പണം കൊണ്ട് ഞാൻ രണ്ട് പെണ്ണാടുകളെ വാങ്ങും. ആറുമാസം കൂടുമ്പോൾ ഇവ ഈരണ്ട് എണ്ണങ്ങളെ പെറും. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ പശുവിനെ വാങ്ങും. പശു കഴിഞ്ഞാൽ എരുമ, പിന്നെ കുതിര. അങ്ങനെ വലിയ വലിയ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങിക്കൂട്ടും.


അവയുടെ വിൽപ്പനയിൽ എനിക്ക് ധാരാളം സ്വർണ്ണം കിട്ടും. അപ്പോൾ ഞാൻ ഒരു വലിയ വീട് വാങ്ങും. അപ്പോൾ ഏതെങ്കിലും വലിയ ബ്രാഹ്മണൻ വന്ന് അയാളുടെ സുന്ദരിയായ മകളെ, വലിയ സ്ത്രീധനത്തോടൊപ്പം തരും. അവൾ ഒരുണ്ണിയെ പ്രസവിക്കും. അവന് ഞാൻ സോമദേവൻ എന്ന് പേരിടും. അവൻ കുറച്ചു വലുതായാൽ അവനെ ഞാൻ എന്റെ കാലിലേറ്റി ആട്ടിക്കളിപ്പിക്കും.


എന്നെ കാണുമ്പോൾ അവൻ അമ്മയുടെ ഒക്കത്തുനിന്ന് എന്റെ നേരെ ചാടും. അവൻ ചിലപ്പോൾ കുതിരകളുടെ അടുത്തുപോകുമ്പോൾ എനിക്കു ദേഷ്യം വരും. ഞാൻ ഭാര്യയോട് അവനെ എടുത്തുമാറ്റാൻ പറയും. അപ്പോൾ അവൻ അവളുടെ പണികളിൽ മുഴുകിയിരിക്കും. ഞാൻ പറഞ്ഞത് ശ്രദ്ധിക്കുകയില്ല. അത് എനിക്കു സഹിക്കാൻ പറ്റില്ല.


ഒരു വടിയെടുത്ത് അവളെ ഞാൻ ഇങ്ങനെ അടിക്കും. മനോരാജ്യത്തിന്റെ മായാശക്തിയിൽ മുഴുകിയ അയാൾ ഒരു വടിയെടുത്ത് ആഞ്ഞ് ഒരടികൊടുക്കുക തന്നെ ചെയ്തു. ആ അടികൊണ്ടത് ഉറിയിലെ കുടത്തിലായിരുന്നു. ഉടഞ്ഞ കുടത്തിലെ അരിപ്പൊടി വീണ് അയാൾ ആകെ വെളുത്തുപോയി




ഗുണപാഠം : ദിവാസ്വപ്നം വെടിഞ്ഞു കഠിനാധ്വാനം ചെയ്താലേ ഫലം ലഭിക്കൂ !

ഇരുമ്പു തിന്നുന്ന ചുണ്ടെലി | പഞ്ചതന്ത്രകഥകൾ

 

ഒരു പട്ടണത്തിൽ നദുകൻ എന്നു പേരായ ഒരു കച്ചവടക്കാരനുണ്ടായിരുന്നു. കച്ചവടം പൊളിഞ്ഞപ്പോൾ അയാൾ നാടുവിടാൻ തീർച്ചയാക്കി. ഇത്രയും കാലം മാന്യനായി ജീവിച്ച നാട്ടിൽ ദരിദ്രനായി എങ്ങനെ ജീവിക്കും.

അയാളുടെ വീട്ടിൽ ഇരുമ്പുകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ഒരു വലിയ തുലാസ്സിന്റെ തണ്ടുണ്ടായിരുന്നു. പൂർവ്വികരിൽ നിന്ന് കിട്ടിയ അതിനെ ലക്ഷ്മണൻ എന്ന് പേരായ ഒരു കച്ചവടക്കാരന് പണയം കൊടുത്തിട്ടാണ് അയാൾ നാടുവിട്ടത്.
നാടായ നാടെല്ലാം ചുറ്റി അയാൾ കുറച്ചു പണവുമായി തിരിച്ചുവന്നു. ലക്ഷ്മണനോട് താൻ പണയം വെച്ച തുലാസിന്റെ തണ്ട് മടക്കിത്തരുവാൻ പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ലക്ഷ്മണന്റെ മറുപടി ഇതായിരുന്നു: 'അല്ലയൊ, നദുകാ! ആ തുലാസ്സിന്റെ തണ്ടെല്ലാം ചുണ്ടെലി തിന്നുപോയി.' ഇതുകേട്ടപ്പോൾ നദുകൻ പറഞ്ഞു: “ലക്ഷ്മണാ ചുണ്ടെലി തിന്നതിന് തന്നെ കുറ്റം പറയാൻ പാടില്ല. അതാണ് ഇന്നത്തെ ജീവിതം. എന്തു സംഭവിച്ചുകൂടാ എന്ന് ആർക്കും പറയാനാവില്ല. ദയവായി ഒരുപകാരം ചെയ്യൂ. ഞാൻ പുഴയിലേക്ക് കുളിക്കാൻ പോകയാണ്. തന്റെ മകനെ എന്റെ സഹായത്തിനൊന്നയച്ചുതരാമോ?

കുറ്റബോധം തോന്നിയ ലക്ഷ്മണൻ സമ്മതിച്ചു. മകനെ പുഴയിലേക്കു നദുകന്റെ സഹായത്തിനയച്ചു കൊടുത്തു. ലക്ഷ്മണന്റെ മകനും നദുകനും കൂടി പുഴയിലേക്കു കുളിക്കാൻ പോയി. കുളികഴിഞ്ഞശേഷം നദുകൻ ലക്ഷ്മണന്റെ മകനെ അടുത്തുള്ള കുന്നിൻ ചെരുവിലെ ഒരു ഗുഹയിലാക്കി. പുറത്തേക്കുള്ള ദ്വാരം ഒരു പാറകൊണ്ട് മൂടി നദുകൻ ലക്ഷ്മണന്റെ വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങി. മകനെ കാണാതെ പരിഭ്രാന്തനായ ലക്ഷ്മണൻ നദുകനോട് ചോദിച്ചു: “നദുകാ തന്റെ കൂടെയല്ലേ ഞാൻ എന്റെ മകനെ അയച്ചത്? അവനെവിടെ?'

നദുകൻ പറഞ്ഞു: “ലക്ഷ്മണാ! ശരിയാണ്. പക്ഷേ, അവൻ പുഴക്കരയിൽ കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഒരു കഴുകൻ റാഞ്ചിക്കൊണ്ടുപോയി! "നദുകാ! ഇത് പൊളിയാണ്. ഒരു കഴുകൻ എങ്ങനെ എന്റെ മകനെപ്പോലുള്ള ഒരു വലിയ കുട്ടിയെ റാഞ്ചിക്കൊണ്ടുപോകും. ഇത് ശുദ്ധനുണയാണ്. ലക്ഷ്മണൻ ഹൃദയം പൊട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അതിന് നദുകന്റെ മറുപടി ഇതായിരുന്നു. "ഹേ, ലക്ഷ്മണാ! ചുണ്ടെലികൾ ഇരുമ്പു തിന്നുന്ന നാട്ടിൽ കുട്ടികളെ റാഞ്ചിക്കൊണ്ടുപോകുന്ന കഴുകന്മാരും കാണും. ലക്ഷ്മണൻ കൊട്ടാരത്തിൽ പോയി പരാതി പറഞ്ഞു: എന്റെ മകനെ ഈ നദുകൻ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയിരിക്കുന്നു. കോടതിയല്ലാതെ എനിക്ക് രക്ഷയില്ല. ന്യായാധിപൻ നദുകനോട് ലക്ഷ്മണന്റെ മകനെ തിരിച്ചുകൊടുക്കാൻ പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ നദുകൻ ന്യായാധിപനോട് ഇങ്ങിനെ ബോധിപ്പിച്ചു. 'മാന്യരെ, ഒരു കഴുകൻ ആ കുട്ടിയെ റാഞ്ചിക്കൊണ്ടു പോകുന്നത് ഞാൻ കണ്ടതാണ്. “ഹെന്ത്? താൻ കളവു പറയുകയാണ്. പതിനഞ്ചു വയസ്സുള്ള ഒരു കുട്ടിയെ ഒരു കഴുകൻ റാഞ്ചിക്കൊണ്ടു പോകുകയോ?'

കോടതി നദുകനെ ചോദ്യം ചെയ്തു. "ബഹുമാന്യരെ ആയിരം പലം തൂക്കമുള്ള ഇരുമ്പുകൊണ്ടുള്ള ഒരു തുലാസ്സിൻ തണ്ട് ഒരു ചുണ്ടെലിക്കു തിന്നാമെങ്കിൽ, ഒരു കഴുകന് ഒരു കുട്ടിയെയല്ല ഒരാനയെത്തന്നെ റാഞ്ചിക്കൊണ്ടുപോകാം. 'എന്താണ് താൻ പറയുന്നത്?' കോടതി അന്വേഷിച്ചു. നദുകൻ ഉണ്ടായ കഥയെല്ലാം പറഞ്ഞു. അതു കേട്ടപ്പോൾ ന്യായാധിപന്മാർ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. തുലാസ്സിൻ തണ്ട് ലക്ഷ്മണൻ നദുകന് തിരിച്ച് കൊടുത്തു. നദുകൻ ലക്ഷ്മണന്റെ മകനെ തിരിച്ചേൽപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.


കടപ്പാട് : പഞ്ചതന്ത്രകഥകൾ

എലിക്കുഞ്ഞ് കണ്ട പൂച്ച 🐁🐱

എലിക്കുഞ്ഞ് കണ്ട പൂച്ച 🐁😺

ഒരിക്കൽ ഒരു എലിക്കുഞ്ഞ് ഓടിക്കളിച്ച് നടന്നപ്പോൾ അത് ഒരു പശുവിനെ കണ്ടു. രണ്ട് വലിയ കൊമ്പുള്ള ആ പശുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ എലിക്കുഞ്ഞിന് വലിയ പേടി തോന്നി.

പിന്നെ എലിക്കുഞ്ഞ് കണ്ടത് ഒരു പൂച്ചയെയായിരുന്നു. അതിന് കൊമ്പുണ്ടോയെന്ന് എലിക്കുഞ്ഞ് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. ഇല്ല, കൊമ്പില്ല. പൂച്ചയെ എലിക്കുഞ്ഞിന് ഇഷ്ടമായി. പശുവിനെയും പൂച്ചയെയും കണ്ട് വിവരം എലിക്കുഞ്ഞ് അതിന്റെ അമ്മയോട് പറഞ്ഞു.


അപ്പോൾ എലിയമ്മ പറഞ്ഞു: “കൊമ്പുണ്ടെങ്കിലും പശുവിനെ നീ പേടിക്കേണ്ട. അത് നിന്നെ ഒന്നും ചെയ്യില്ല. പൂച്ചയാണ് അപകടകാരി. അവനെ നീ സൂക്ഷിക്കണം.” പക്ഷേ എലിക്കുഞ്ഞ് അമ്മ പറഞ്ഞത് കാര്യമാക്കിയില്ല. അവൻ പൂച്ചയുടെ അടുത്തുചെന്ന് ഓടിച്ചാടിക്കളിച്ചു.

പൂച്ചയ്ക്ക് എലിയെ കണ്ടപ്പോൾ സന്തോഷമായി. അവൻ ഒരൊറ്റച്ചാട്ടത്തിന് കുഞ്ഞലിയെ പിടിച്ച് കൊന്ന് ഭക്ഷണമാക്കി. അമ്മ പറഞ്ഞത് വിശ്വസിക്കാത്ത എലിക്കുഞ്ഞ് അപകടത്തിൽ ചെന്നുചാടി. ചില ആളുകൾ പുറമെ കാണുന്നതുപോലെ ആകാറില്ല, അടുത്തു പെരുമാറുമ്പോൾ. മിന്നുന്നതെല്ലാം പൊന്നല്ലല്ലോ.

 

രാക്ഷസന്റെ പൂന്തോട്ടം 👹🌺🥀🌱 

പണ്ട് ഒരു രാക്ഷസന് ഒരു വലിയ പൂന്തോട്ടമുണ്ടായിരുന്നു. പഴങ്ങളും പൂക്കളും പൂമ്പാറ്റകളും ഉള്ള ആ തോട്ടത്തിൽ ധാരാളം കുട്ടികൾ കളിക്കാൻ വരാറുണ്ട്. ഒരിക്കൽ രാക്ഷസന് കുട്ടികളോട് ദേഷ്യം തോന്നി.അയാൾ അവരെയൊക്കെ ആട്ടിയോടിച്ചു.

കുട്ടികൾ തോട്ടത്തിൽ കടക്കാതിരിക്കാൻ രാക്ഷസൻ അതിനുചുറ്റും മതിൽ കെട്ടി ബലമുള്ള ഗേറ്റും പിടിപ്പിച്ചു. പഴങ്ങളും പൂക്കളും പറിക്കാനും പൂമ്പാറ്റകളെ പിടിക്കാനും കൊതിച്ചുകൊണ്ട് കുട്ടികൾ പിന്നെയും തോട്ടത്തിനരികെ വരെ വന്നു. പക്ഷെ മതിലും പൂട്ടിയ ഗേറ്റും കണ്ട് അവർ നിരാശരായി മടങ്ങി.

അക്കൊല്ലം പൂക്കാലമായിട്ടും രാക്ഷസന്റെ പൂന്തോട്ടത്തിൽ ഒറ്റ പൂവും ഉണ്ടായില്ല. പഴങ്ങളും ഉണ്ടായില്ല. പൂമ്പാറ്റകൾ എത്തിനോക്കിയതുമില്ല. രാക്ഷസൻ ദുഃഖിച്ചു. അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം ഒരു കുട്ടി എങ്ങനെയോ ആ തോട്ടത്തിൽ കടന്നുകൂടി. അവൻ ഒരു മരക്കൊമ്പിൽ കയറിയിരുന്നു. ഉടനെ ആ മരം നിറയെ പൂക്കളുണ്ടായി പഴങ്ങളുണ്ടായി, പൂമ്പാറ്റകളും വന്നെത്തി. ഒരു മരത്തിൽ മാത്രം പൂക്കളും പഴങ്ങളും ഉണ്ടായതു കണ്ട് രാക്ഷസൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു.

അപ്പോഴാണ് അയാൾ മരത്തിൽ കയറിയിരിക്കുന്ന കുട്ടിയെ കണ്ടത്. ആ മരത്തിൽ പൂവുണ്ടായതിന്റെ കാരണം ആ കുട്ടിയാണെന്ന് രാക്ഷസന് മനസിലായി. ഉടനെ അയാൾ പൂന്തോട്ടത്തിലേക്ക് കുട്ടികളെയെല്ലാം വിളിച്ചു വരുത്തി.അതോടെ മരങ്ങളെല്ലാം വീണ്ടും പൂവിട്ടു.

ദേഷ്യത്തിന് മരുന്ന് 🍯| malayalam fun story for kids

 ദേഷ്യത്തിന് മരുന്ന് 🍯

ഒരിക്കൽ കാട്ടിലെ രാജാവായ സിംഹം കലശലായ കോപം മൂലം കഷ്ടത്തിലായി. ആവശ്യത്തിനും അനാവശ്യത്തിനും കോപം വരുന്നു, ഒരു രോഗംപോലെ.

സിംഹം വൈദ്യനായ കുറുക്കനെ വിളിച്ചുവരുത്തി.എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു: “നമുക്ക് എപ്പോഴും ദേഷ്യം വരും. ദേഷ്യം വരുമ്പോൾ വല്ലതും പറയും. പിന്നെ അതോർത്ത് ദുഃഖിക്കും. ഈ സ്വഭാവം ഒന്നു മാറ്റാൻ എന്താണൊരു മരുന്ന്?”

 “തിരുമേനീ, ഇതിന് മരുന്നൊന്നും എന്റെ കൈവശമില്ല.പക്ഷേ ഒരു മന്ത്രമുണ്ട്. അത് ചൊല്ലിയാൽ മതി.” “എന്താടോ ആ മന്ത്രം?” “ഒന്നുമുതൽ പത്തുവരെ എണ്ണുക. കേട്ടപ്പോൾ രാജാവിന് കുറുക്കനോട് പുച്ഛം തോന്നി.മാത്രമല്ല ഉടനെ ദേഷ്യവും തോന്നി.

ആരവിടെ. ഇവനെ ഉടനെ കൊണ്ടുപോയി തൂക്കിക്കൊല്ലൂ !'' എന്നിങ്ങനെ കല്പിക്കാനാണ് വായിൽ തോന്നിയത്. പക്ഷേ വൈദ്യനായ കുറുക്കനെ അങ്ങനെ കൊന്നാൽ പിന്നീട് വിഷമിക്കേണ്ടിവരും, അതിനാൽ സിംഹരാജാവ് കുറുക്കൻ പറഞ്ഞതുപോലെ പത്തുവരെ മനസിൽ എണ്ണി.

ഫലം അത്ഭുതകരമായിരുന്നു.സിംഹത്തിന്റെ കോപം വിട്ടുപോയി. പിന്നെ കോപം വരുമ്പോഴെല്ലാം സിംഹം പത്തുവരെ എണ്ണുന്നതു പതിവാക്കി. ദേഷ്യം വരുമ്പോൾ പ്രജകളും തന്നെപ്പോലെ പത്തുവരെ എണ്ണണമെന്ന് രാജാവ് ഉത്തരവിട്ടു.

സാന്താ ക്ലോസിന്റെ ക്രിസ്തുമസ് | Santa’s Christmas

കുട്ടികൾക്കുള്ള ഏറ്റവും മികച്ച ക്രിസ്മസ് കഥയാണിത്. 🎅🎉❄️🎆🎄

തെളിഞ്ഞ നീലാകാശവും മഞ്ഞുമൂടിയ മരച്ചില്ലകളുമുള്ള മനോഹരമായ ഒരു ഡിസംബർ ദിനമായിരുന്നു അത്. അവിടുള്ള ആളുകൾ എല്ലാം ക്രിസ്മസ് ആയതിന്റെ ആഘോഷതിരക്കിലാണ്. പക്ഷേ സാന്തയുടെ ചെറിയ വീട്ടിൽ നിശബ്ദമായ  അന്തരീക്ഷമായിരുന്നു. ക്രിസ്മസ് സമ്മാനങ്ങൾ തയ്യാറാക്കുന്നതിന്റെ പതിവ് തിരക്കും തിരക്കും കാരണം സാന്തയ്ക്ക് അസുഖം വന്നിരുന്നു. “ഓ ഡിയർ , ഈ വർഷം സമ്മാനങ്ങൾ ലഭിക്കാത്തപ്പോൾ കുട്ടികൾ എന്ത് പറയും,” സാന്ത തന്റെ കട്ടിലിൽ കിടന്ന്  എന്തു  ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ വിഷമിച്ചു.

പെട്ടെന്ന് പുറത്ത് നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു. അവൻ ജനാലയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ തന്റെ നാല് റെയിൻഡിയറുകൾ പതിവുപോലെ ക്ഷമയോടെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു. പക്ഷേ, ഒരു നീണ്ട യാത്ര അവസാനിപ്പിച്ചതുപോലെ അവർ ശ്വാസം വലിക്കുന്നതായി സാന്തക്കു തോന്നി.

റെയിൻ ഡിയറുകളെ വീട്ടിൽനിന്നും സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിച്ച സാന്തക്ക് തന്റെ കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. എന്തെന്നാൽ, റെയിൻഡിയറുകൾ പിന്നിൽ എല്ലാത്തരം നിറങ്ങളിലുമുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച കൊച്ചുകുട്ടികളെ വഹിച്ചുകൊണ്ടുള്ള സ്ലെഡുകളുടെ ഒരു നീണ്ട നിര ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ ഓരോരുത്തരായി മഞ്ഞിൽ ചാടി സാന്തയുടെ വീട്ടിലേക്ക്‌ നടന്നടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു.

പെട്ടന്നാണ് വാതിലിൽ മുട്ട്കേട്ടത്. "അകത്തേക്ക് വരൂ," സാന്ത വളരെ ആകാംക്ഷയോടെ വിളിച്ചു. മൃദുവായ എന്തോ ഒന്ന് കൈകളിൽ കെട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു കൊച്ചു പെൺകുട്ടി വന്നു.

“നിങ്ങൾക്ക് അസുഖമാണെന്ന് ഞാൻ കേട്ടു, മിസ്റ്റർ സാന്താ,” അവൾ തുടങ്ങി. “അതിനാൽ, നിങ്ങൾക്ക് കൂട്ടായിരിക്കാൻ ഞാൻ എന്റെ ടെഡി ബിയറിനെ നിങ്ങൾക്ക് നൽകുന്നു.” “നന്ദി കുട്ടി ദേബ് താരേ ” സാന്ത പറഞ്ഞു, അയാൾക്ക് എല്ലാ കുട്ടികളുടേയും പേര് അറിയാം അപ്പോൾ കൈകളിൽ ചുവന്ന പൊതിയുമായി ഒരു ആൺകുട്ടി കടന്നുവന്നു. “നിങ്ങൾക്ക് അസുഖമാണെന്ന് ഞങ്ങൾക്കറിയാമായിരുന്നു, പപ്പാ സാന്താ,” അവൻ പറഞ്ഞു. "അതിനാൽ ശൈത്യകാലത്ത് നിങ്ങൾക്ക്‌ ചൂടായിരിക്കാൻ എന്റെ കുടുംബം ഈ പുതപ്പ് ഉണ്ടാക്കി തന്നുവിട്ടു ." “എന്തൊരു അത്ഭുതകരമായ ചിന്ത പോൾ,” സാന്ത അവന്റെ തലയിൽ തലോടി.

സാന്തയ്ക്ക് ആശംസകൾ നേർന്ന് ഓരോരുത്തരും പ്രത്യേക സമ്മാനങ്ങളുമായി സാന്തയുടെ വാതിലിലൂടെ കടന്നുവന്നു. മിഠായികൾ,പലഹാരങ്ങൾ , സോക്സുകൾ, പൂച്ചെണ്ടുകൾ,പുസ്തകങ്ങൾ, ജിഗ്സോ പസിലുകൾ, പിന്നെ ഒരു ചെറിയ ക്രിസ്മസ് ട്രീ പോലും ആക്കൂട്ടത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു! "ഈ പ്രാവശ്യം നിങ്ങൾ ക്രിസ്മസ് എന്റെ വീട്ടുവാതിൽക്കൽ എത്തിച്ചു!" സാന്ത സന്തോഷത്തോടെ ഉറക്കെ പറഞ്ഞു . "വരൂ, നമുക്കെല്ലാവർക്കും ഈ മനോഹരമായ സമ്മാനങ്ങൾ പങ്കിടാം." സാന്ത കുട്ടികളെ ഒരു വലിയ വൃത്തത്തിൽ തന്റെ ചുറ്റും കൂട്ടി

"സാന്താ, നിങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട സമ്മാനം ഏതാണ്?" ദേബ് താര എന്ന കൊച്ചുകുട്ടി ചോദിച്ചു! “എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കുഞ്ഞുങ്ങളേ, നിങ്ങൾ ഓരോരുത്തരും ഇന്ന് എന്നോട് കാണിച്ച സ്നേഹവും ദയയുമാണ്, അതാണ് ഏറ്റവും നല്ല സമ്മാനം!" സാന്ത ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. 🎅ചുറ്റുമുള്ള എല്ലാ ആകാംഷനിറഞ്ഞ മുഖങ്ങളിലേക്കും അവൻ വാത്സല്യത്തോടെ നോക്കി.

"ഈ ദിവസം എന്നോട് സ്നേഹവും കരുണയും കാണിച്ച നിങ്ങൾ ആണ്‌ എന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ.നിങ്ങൾ ക്രിസ്തുമസിനെ അർഥപൂർണമാക്കി " സാന്ത പറഞ്ഞു.🎅 അതോടൊപ്പം, സാന്ത ഓരോ കുട്ടികൾക്കും ഊഷ്മളമായ ആലിംഗനവും അവധിക്കാല ആശംസകളും നൽകി. ✨️🎅❄️🎉🎄

പേനും ചെള്ളും | funny malayalam story

  

പണ്ട് പണ്ട് ഒരു രാജാവിന്റെ മനോഹരമായ കിടക്കയുടെ ഒരു കോണിൽ ഒരു തള്ളപ്പേൻ മക്കളും, മക്കളുടെ മക്കളും, അവരുടെ മക്കളുമായി സുഖമായി വസിച്ചിരുന്നു. രാജാവിന്റെ സ്വാദേറിയ രക്തം കുടിച്ച് അവൾ കൊഴുത്തു തടിച്ച് ഒരു സുന്ദരിയായി മാറി. അങ്ങിനെയിരിക്കെ കാറ്റിൽപ്പെട്ട് വഴിതെറ്റിയ ഒരു ചെള്ള് ആ കിടക്കമേൽ വന്നു വീണു. ആ കിടക്ക ഒന്നു ചുറ്റിക്കണ്ടപ്പോൾ ചെള്ളിന് വളരെ സന്തോഷം തോന്നി. എന്തു മാർദ്ദവം! എത്ര വിശാലം! ഗംഗാനദിക്കരയിലെ മനോഹരമായ മണപ്പുറം അവൻ ഓർത്തുപോയി. അവൻ ആ കിടക്കയിൽ ചുറ്റിനടക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ തള്ളപ്പേനിനെ കണ്ടുമുട്ടി. തള്ളപ്പേൻ പറഞ്ഞു: "എടൊ! ഇത് രാജാവിന്റെ കിടക്കയാണ്. വേഗം സ്ഥലം വിടുന്നതാണ് നല്ലത്."വല്ല്യമ്മെ !

 ഒരതിഥിയോട് ഇങ്ങനെ പറയുന്നത് ശരിയാണോ? ഞാൻ പല നാടും കണ്ടിട്ടുണ്ട്. പല രക്തവും കുടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ബ്രാഹ്മണർ, ക്ഷത്രിയർ, വൈശ്യർ, ശൂദർ ഇവരുടെ രക്തത്തിലെല്ലാം അമ്ളാംശം കൂടുതലാണ്. ആ വഴുപ്പൻ സാധനം എനിക്ക് ഇഷ്ടമില്ല. ഈ കിടക്കയിൽ കിടക്കാൻ വരുന്ന ആളിന്റെ രക്തം വളരെ സ്വാദുള്ളതായിരിക്കും. വിശിഷ്ടങ്ങളായ മരുന്നുകൾ കഴിക്കുന്ന രാജാവിന്റെ രക്തത്തിന് ഔഷധമൂല്യം വളരെ കൂടുതലാണ്. ആ രക്തത്തിന്റെ സ്വാദുനോക്കാൻ ദയവായി എന്നെ അനുവദിക്കണം. ചെള്ള് അപേക്ഷിച്ചു.

“പറ്റില്ല. തന്റെ കൂർത്ത കൊമ്പുകൾ കൊണ്ട് രാജാവിനെ കടിച്ചാൽ അപകടമാണ്. താൻ വേഗം സ്ഥലം വിടണം. അവനവന്റെ നിലയും വിലയും, കഴിവും, കഴിവുകേടും അറിയാത്തവന്റെ പ്രവൃത്തി ആപത്തിൽ ചെന്നവസാനിക്കും. തള്ളപ്പേൻ പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ചെള്ള് അവളുടെ കാലു പിടിച്ച് അപേക്ഷിച്ചു. രാജാവിന്റെ രക്തത്തിന്റെ സ്വാദുനോക്കാൻ ഒരവസരമെങ്കിലും തരണം. ആതിഥ്യമര്യാദ പരിഗണിച്ചും, ചെള്ളിന്റെ അഭ്യർത്ഥനയിൽ മനസ്സലിഞ്ഞും, അവസാനം തള്ളപ്പേൻ സമ്മതിച്ചു. പക്ഷേ താൻ സമയവും സ്ഥലവും നോക്കാതെയങ്ങു ചെന്നു കടിച്ചാൽ ആകെ കുഴപ്പമാവും, സൂക്ഷിക്കണം.' തള്ളപ്പേൻ മുന്നറിയിപ്പു നൽകി.

"ഞാൻ പുതിയ ആളല്ലെ. പറ്റിയ സമയം എപ്പോഴാണെന്നും പറ്റിയ സ്ഥലം ഏതാണെന്നും പറഞ്ഞുതന്നാലും.' ചെള്ള് അപേക്ഷിച്ചു. ‘രാജാവ് മദ്യത്തിന്നടിമപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോഴൊ, അല്ലെങ്കിൽ ക്ഷീണിതനായി ഗാഢനിദ്രയിലാണ്ടിരിക്കുമ്പോഴൊ, പാദത്തിന്മേൽ കടിക്കാം. അതാണ് പറ്റിയ സമയവും സ്ഥലവും.' തള്ളപ്പൻ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ അത്യാർത്തിക്കാരനും വങ്കനുമായ ആ ചെള്ളുണ്ടോ ഈവക കാര്യങ്ങളെല്ലാം ശ്രദ്ധിക്കുന്നു. രാജാവ് വൈകുന്നേരം ചെറുതായൊന്നു മയങ്ങാൻ കിടക്കയിൽ വന്നുകിടന്നപ്പോഴേക്കും ചെള്ള് ഓടിച്ചെന്നു മുതുകത്ത് ഒരു കടികൊടുത്തു. പാവം രാജാവ് ചാടിയെണീറ്റു.

തേളുകുത്തിയാലുള്ള വേദന! 'നാശം എന്താ ഒരു ഭയങ്കര ജന്തു എന്നെ കടിച്ചു. ഈ കിടക്ക മുഴുവൻ തിരഞ്ഞ് അതിനെ നശിപ്പിക്കണം.' രാജാവ് ഭൃത്യന്മാർക്കു കൽപ്പന കൊടുത്തു. ചെള്ള് രാജാവ് പറയുന്നതുകേട്ട് കിടക്കയുടെ ഒരു ചുളിവിൽ ആർക്കും കാണാനാവാത്ത വിധം ഒളിച്ചിരുന്നു. ഭൃത്യന്മാർ വിളക്കുമായി വന്ന് കിടക്കയിൽ തിരച്ചിൽ ആരംഭിച്ചു. തള്ളപ്പേനിനെയാണ് അവർ കണ്ടത്. ഈ ദ്രോഹത്തിനുത്തരവാദികൾ ആ പേനുകളാണെന്ന് ധരിച്ച് തള്ളപ്പേനിനെയും കുടുംബാംഗങ്ങളേയും മുഴുവൻ കൊന്നൊടുക്കി. അതുകൊണ്ടാണ് ! അറിയാത്തവരെ വീട്ടിൽ കയറ്റി സൽക്കരിക്കുന്നത് ആപത്താണെന്ന് പറയുന്നത്.




കടപ്പാട് :പഞ്ചതന്ത്രകഥകൾ

മൂന്നു നാവുകൾ| Malayalam classical story

 

സ്വിസർലണ്ടിൽ കിഴവനായ ഒരു പ്രഭു ഉണ്ടായിരുന്നു. അയാളുടെ ഏക മകൻ മന്ദബുദ്ധിയായിരുന്നു. എന്തെല്ലാം പഠിപ്പിച്ചിട്ടും അവന്റെ തലയിൽ ഒന്നും കയറിയിരുന്നില്ല. അച്ഛൻ മകനോട് പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ നോക്കിയിട്ട് നിന്നെ പഠിപ്പിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല ഇനി ഒരു വിദഗ്ദ്ധനായ ആശാന്റെയടുത്തു വിട്ട് പഠിപ്പിക്കാൻ നോക്കാം ' അങ്ങനെ ബാലനെ, വിദേശത്തുള്ള ഒരു നഗരത്തിലേക്കയച്ചു.

അവിടത്തെ ആശാനോടൊപ്പം ഒരു വർഷം താമസിച്ചശേഷം, ബാലൻ നാട്ടിൽ മടങ്ങി വന്നു.“നീ എന്തെല്ലാം പഠിച്ചു? മകനെ കണ്ടപ്പോൾ അച്ഛൻ ചോദിച്ചു. "പട്ടിയെപ്പോലെ കുരയ്ക്കാൻ പഠിച്ചു. "കഷ്ടം, അച്ഛൻ പറഞ്ഞു: "അതേ നീ അഭ്യസിച്ചുള്ളൂ.? എങ്കിൽ മറെറാരു സ്ഥലത്തുള്ള വേറൊരാശാന്റെയടുത്തേക്ക് അയയ്ക്കാം ഇനി. ബാലനെ മറെറാരു സ്ഥലത്തു വിദ്യകളഭ്യസിക്കാനയച്ചു. ഒരു വർഷത്തെ വാസത്തിനുശേഷം അവൻ വീണ്ടും മടങ്ങി വന്നപ്പോൾ അച്ഛൻ പഴയ ചോദ്യം ആവർത്തിച്ചു.


"പക്ഷികളുടെ കളകൂജനമാണ് ഞാൻ പഠിച്ചത്. മകൻ പറഞ്ഞു. ഇതു കേട്ട് കുപിതനായ പിതാവു പറഞ്ഞു: 'മുടിയാൻ ജനിച്ച നീ, ഇത്രയും കാലംകൊണ്ട് ഉപയോഗപ്രദമായ യാതൊന്നും പഠിച്ചില്ല.അല്ലേ? നാണമില്ലല്ലോ നിനക്ക് എന്റെ അടുത്തു വരാൻ. ഏതായാലും ഒരിക്കൽക്കൂടി ഞാൻ നിന്നെ മറെറാരാശാന്റെയടുത്തു വിടുന്നുണ്ട്. എന്നിട്ടും നീ ഒന്നും പഠിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ, എന്നെ അച്ഛനായി കണക്കാക്കണ്ട. പന്ത്രണ്ടു മാസത്തിനുശേഷം, അവൻ മടങ്ങി വന്നു.


അങ്ങനെ ബാലനെ മൂന്നാമതൊരാശാന്റെയടുത്തേക്കയച്ചു. തവളകളുടെ "ക്രോക്, ക്രോക് എന്ന കരച്ചിലാണ് ഇത്തവണ പഠിച്ചതെന്നു മകൻ അച്ഛനെ അറിയിച്ചു. ഇതു കേട്ട് പണ്ടത്തേതിലേറെ കുപിതനായി ത്തീർന്ന അച്ഛൻ, എല്ലാവരേയും വിളിച്ചു വരുത്തി ഇങ്ങനെ അറിയിച്ചു. ഈ കുമാരൻ മേലിൽ എന്റെ മകനല്ല. അവനെ ഞാൻ തള്ളിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ ഇവനെ കാട്ടിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോയി കഥ കഴിക്കണം. പരിചാരകർ, കുമാരനെ കാട്ടിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി.


പക്ഷേ, അവനെ കൊല്ലാൻ അവർക്ക് മനസ്സുവന്നില്ല. അവനെ അവർ വിട്ടയച്ചു. പകരം ഒരു മാൻകിടാവിന്റെ കണ്ണും നാക്കും മുറിച്ചെടുത്ത് തെളിവായി യജമാനനെ കാണിക്കുന്നതിനു വേണ്ടി കൊണ്ടുപോയി. കുമാരൻ, അലഞ്ഞു നടന്ന് ഒടുവിൽ ഒരു പഴയ കൊട്ടാര ത്തിലെത്തിച്ചേർന്നു. അന്നു രാത്രി ആ കൊട്ടാരത്തിൽ താമസിക്കാൻ അതിന്റെ അധിപനോട് അനുവാദം ചോദിച്ചു. സമ്മതവും കിട്ടി "താഴത്തെ നിലയിൽ കിടക്കണം. അവിടെയുള്ള ഗോപുരത്തിൽ വേണമെങ്കിൽ കയറാം, പക്ഷേ, അങ്ങനെ ചെയ്യാതിരിക്കയാണു നല്ലത് കാരണം, അത് അപകടമാണ്.

അവിടെ നിറയെ പേപ്പട്ടികളുണ്ട്. ആരെ കണ്ടാലും കുരച്ചുകൊണ്ടെത്തുന്ന പട്ടികൾ. ചില സമയങ്ങളിൽ ആ പട്ടികൾക്കു തിന്നാൻ ആളുകളെ എറിഞ്ഞിട്ടുകൊടുക്കേണ്ടിവരും. ഈ പട്ടികൾ, രാജ്യത്തെമ്പാടും ഭീതിയും ദുഃഖവും പരത്തിയിരുന്നു. അവയുടെ ദ്രോഹങ്ങൾക്ക് അറുതി വരുത്താൻ ആർക്കും കഴിഞ്ഞില്ല. എല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ടും നിർഭയനായ കുമാരൻ പറഞ്ഞു: പേപ്പട്ടികളുടെയടുത്തേക്ക് എന്നെ വിട്ടുകൊള്ളൂ.


അവയ്ക്ക് കൊടുക്കാൻ എന്തെങ്കിലും എന്റെ പക്കൽ തന്നാൽ മതി. ഞാൻ ചെയ്യാം. അവ എന്നെ ഉപദ്രവിക്കില്ല. പട്ടികൾക്കു നൽകാനായി കുമാരന്റെ കൈയിൽ കുറെ ഇറച്ചിക്കഷ്ണങ്ങൾ കൊടുത്തു. എന്നിട്ട് അയാളെ ഗോപുരത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവിട്ടു. അകത്തു പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ പട്ടികളെല്ലാം അയാളുടെ ചുററും, സ്നേഹപൂർവം ഓടിക്കൂടി, വാലാട്ടിക്കൊണ്ട് നിന്നു. ഒന്നു കുരയ്ക്കുകകൂടി ചെയ്തില്ല. അയാൾ കൊടുത്ത ഇറച്ചി സ്വാദോടെ തിന്നു. ആ പട്ടികൾ അയാളെ ഉപദ്രവിക്കാൻ ശ്രമിച്ചതേയില്ല.


പിറേറന്നു രാവിലെ ഒരു പോറൽ പോലുമേൽക്കാതെ ഗോപുരത്തിനു വെളിയിൽ വന്ന അയാളെ കണ്ട് എല്ലാവരും അത്ഭുതസ്തബ്ധരായി. അയാൾ കൊട്ടാരമുടമയോടു പറഞ്ഞു: "ഈ നാടിന് ദുർഭൂതങ്ങൾ വിനാശമുണ്ടാക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്നു സ്വന്തം ഭാഷയിൽ അവർ എന്നോടു പറഞ്ഞു. ഗോപുരത്തിനടിയിൽ, ഭൂതങ്ങളുടെ ഉടമസ്ഥതയിൽ കുറെയധികം നിധിയിരിപ്പുണ്ട്. അത് വെളിയിലെടുക്കുംവരെ അവർക്ക് വിശ്രമമില്ല. എങ്ങനെ ആ നിധി പുറത്തെടുക്കണമെന്നും അവർ എന്നോടു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.


ഇതു കേട്ട് എല്ലാവരും സന്തോഷിച്ചു. നിധി പുറത്തെടുക്കുമെങ്കിൽ, തന്റെ മകളെ വിവാഹം ചെയ്തു കൊടുക്കാമെന്ന് കൊട്ടാരമുടമയായ പ്രഭു ആ കുമാരനെ അറിയിച്ചു. കുമാരൻ സസന്തോഷം നിധി പുറത്തെടുത്തു. ദുർഭൂതങ്ങൾ അപ്രത്യക്ഷമാവുക യും നാടിനുണ്ടായിക്കൊണ്ടിരുന്ന വിനാശങ്ങളും ഗ്രഹപ്പിഴകളും അങ്ങനെ അവസാനിക്കുകയും ചെയ്തു. അതിനെത്തുടർന്ന് സുന്ദരിയായ കന്യകയെ വരിച്ച് കുമാരൻ സസന്തോഷം അവിടെ താമസമാക്കി.


കുറെ നാളുകൾക്കു ശേഷം ഒരിക്കൽ കുമാരൻ ഭാര്യാസമേതം കുതിരവണ്ടിയിൽ റോമിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു. വഴിമധ്യേയുള്ള ഒരു ചതുപ്പു നിലത്തിൽ തവളകൾ കരയുന്നതു കേട്ട് അയാൾ മ്ലാനവദനനായിത്തീർന്നു. തവളകളുടെ ഭാഷ അറിയാവുന്ന അയാൾ, താൻ ദുഃഖിക്കുന്നതെന്തിനെന്നു ഭാര്യയെ അറിയിച്ചില്ല. റോമിലെത്തിയ പ്പോഴേക്കും പോപ്പ്, നിമിഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ് കാലം ചെയ്തുകഴിഞ്ഞിരുന്നു.


കാലം ചെയ്ത പോപ്പിന്റെ അനന്തരാവകാശി ആരായിരിക്കണ മെന്ന പ്രശ്നത്തെച്ചൊല്ലി, കർദ്ദിനാളന്മാർ തമ്മിൽ മത്സരം. ഒടുവിൽ അത്ഭുതസിദ്ധികളെന്തെങ്കിലും കാട്ടാൻ കഴിവുള്ള ആളിനെ മാർപ്പാപ്പയാക്കാം എന്നു തീരുമാനമുണ്ടായി. ആ അവസര ത്തിലാണ് കുമാരൻ കുതിരവണ്ടിയിൽ അവിടെ ചെന്നിറങ്ങുന്നത്. അയാൾ പള്ളിയിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ ഇരുതോളിലും എവിടനിന്നോ ഓരോ പ്രാവ് വന്നിരുന്നു.


"ഇതാ അത്ഭുതസിദ്ധിയുടെ നിദർശനം. അവിടെ കൂടിയിരുന്ന വരെല്ലാം വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. "താങ്കൾക്ക് മാർപ്പാപ്പയാകാമല്ലോ, അല്ലേ? കുമാരനോട് അവരന്വേഷിച്ചു. ഇത്രയ്ക്ക് വലിയ സ്ഥാനത്തിനും ബഹുമാനത്തിനും താൻ അർഹനല്ലല്ലോ എന്നോർത്തു വിഷമിച്ച കുമാരനോട് പ്രാവുകൾ പറഞ്ഞു: "സ്ഥാനം സ്വീകരിച്ചോളൂ.


അങ്ങനെ കുമാരൻ മാർപ്പാപ്പയാകാൻ സമ്മതിച്ചു. എല്ലാ വിശുദ്ധ ചടങ്ങുകളോടും കൂടി അയാളെ മാർപ്പാപ്പയായി അവരോധിച്ചു. തവളകളുടെ സംസാരം അങ്ങനെ ഫലവത്തായിത്തീർന്നു. മാർപ്പാപ്പയായിട്ടും കുർബാന ചൊല്ലാനറിയാതിരുന്ന കുമാരന് പ്രാവുകളാണ് എല്ലാ നിർദ്ദേശങ്ങളും സഹായങ്ങളും നൽകിയത്.


കടപ്പാട് : ഗ്രിമ്മിന്റെ കഥകൾ